بررسي ارتباط ديابت با بيماريهاي جراحي سيستم صفراوي به صورت آينده نگر

نويسنده: عبدالرضا زاده سراجي
استاد راهنما: جلال واحديان اردكاني
استاد مشاور: عباس بهرامپور
تاريخ دفاع: 1377/04/01
مدرك: دكتراي تخصصي دكتراي تخصصي رشته جراحي عمومي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي کرمان، دانشكده پزشكي مهندس افضلي پور،
چكيده: ديابت يا مرض قند عبارت است از اختلال سوخت و ساز قند در بدن كه در اثر نقص توليد و يا عملكرد هورمون انسولين ايجاد مي شود. اين بيماري تمام اعضاي بدن را تحت تأثير قرار مي دهد.
بيماري ديابت 5% افراد 74-20 ساله و 15% افراد 74-65 ساله را مبتلا كرده و حدود نيمي از اين افراد به نوعي نياز به عمل جراحي پيدا مي كنند. يكي از جراحي هاي شايع در اين افراد اعمال جراحي مجاري صفراوي است كه در گروه سني ميانسال و پيري شايعتر است. لذا تعداد قابل توجهي از بيماران جراحي صفراوي را افراد ديابتيك تشكيل مي دهند.
در صورت تعيين درجه پيشرفت بيماري در زمان عمل و عوارض بعد از عمل در مقايسه با افراد غير ديابتيك داراي شرايط يكسان مي توان تدابيري را جهت تشخيص به موقع، درمان به موقع و در نهايت جلوگيري از عوارض جراحي متأثير از ديابت را ارائه داد. احساس مي شود كه بيماران ديابتيك در مراحل پيشرفته تري از بيماري صفراوي تحت عمل جراحي قرار گرفته و عوارض بعد از جراحي شايعتر از افراد غير ديابتيك است.
در مطالعه انجام شده به صورت آينده نگر به مدت 2 سال بيماراني كه اعمال جراحي سيستم صفراوي داشتند، مورد مطالعه قرار گرفتند كه از مجموع 226 مورد تعداد 39 نفر ديابتي و 187 نفر غير ديابتي بودند. ميانگين سني افراد ديابتيك 11.7 ± 62.5 و ميانگين سني افراد غير ديابتيك 16.09 ± 53.2 بود. شيوع ديابت در بيماران عمل شده. 17.3% بود كه 6% بيشتر از منابع ذكر شده را نشان مي دهد. نسبت گانگرن در افراد ديابتي 3 برابر، سنگ كلدوك در افراد ديابتي 2 برابر، عفونت زخم 5 برابر، باز شدن زخم 6 برابر، آمپيم 5 برابر و كانسر 2.5 برابر افراد غير ديابتيك بود.
در اين پژوهش اختلاف سن در بيماران ديابتيك و غير ديابتيك از لحاظ آماري معني دار بود (P<0.001) و در افراد ديابتيك سن بالاتر از غير ديابتيك ها بود. علاوه بر اين عارضه هاي بعد از عمل در گروه بيماران داراي اختلاف معني دار بود (P<0.01). اين عارضه ها بطور محسوسي در بيماران ديابتيك بيش از ديگران بود.
كلمات كليدي: