بررسي ميزان شيوع سنگ كيسه صفرا در بيماران ديابتي تحت مراقبت مركز ديابت كرمان

نويسنده: مجيد احساني
استاد راهنما: اردشير بني كريمي، يدالله نيكيان
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1376/08/01
مدرك: دكتراي تخصصي دكتراي تخصصي داخلي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي کرمان، دانشكده پزشكي مهندس افضلي پور،
چكيده: در تحقيقاتي كه در مورد ارتباط شيوع سنگ كيسه صفرا و ديابت انجام شده است به نتايج متفاوتي در كتب و مقالات بر مي خوريم. گروهي از اين تحقيقات افزايش شيوع سنگ كيسه صفرا را در ديابتي ها گزارش كرده اند و دليل آن را نيز به استاز (stasis) صفرا به علت اختلال در انقباض كيسه صفرا ناشي از نوروپاتي اتونوم (Autonomic) و همچنين تغيير در تركيب صفرا نسبت مي دهند و گروهي ديگر از اين تحقيقات هيچگونه افزايش در شيوع سنگ كيسه صفرا در ديابتي ها گزارش نكرده اند.
در يكي از كتب مرجع شيوع سنگ كيسه صفرا در رابطه با جنسيت در افراد جامعه در طول دوره حيات آنها اينگونه آمده است كه شيوع سنگ كيسه صفرا در زنان 40-20 درصد و در مردان 20-10 درصد كل افراد جامعه را تشكيل مي دهد. در بررسي انجام شده ما شيوع سنگ كيسه صفرا در رابطه با جنسيت، سن و نوع ديابت در ميان 300 نفر از بيماران مبتلا به ديابت در مركز ديابت كرمان انجام گرفت. در اين بررسي به اين نتايج بر مي خوريم كه: 1- شيوع سنگ كيسه صفرا در زنان ديابتي بيشتر از مردان ديابتي است (1.8 برابر). به عبارت ديگر شيوع آن در زنان 34.6% و در مردان 18.8% مي باشد.
2- همچنين شيوع سنگ كيسه صفرا با افزايش سن در افراد ديابتي افزايش نشان مي دهد بخصوص در زنان ديابتي بالاي 40 سال (37.8%) نسبت به زنان كمتر از 40 سال (51.1%) اين افزايش چشمگير است.
3- در مورد رابطه سنگ كيسه صفرا با نوع ديابت نيز مشاهده مي كنيم كه سنگ كيسه صفرا در نوع II ديابت به مراتب شايعتر از نوع I ديابت است (35.8% در نوع II و 16.8% در نوع I).
كلمات كليدي: