كنترل قند خون در بيماران ديابتي غير وابسته به انسولين (NIDDM)

نويسنده: حميد توكلي
استاد راهنما: محمد جواد زاهدي
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1372/05/01
مدرك: دكتراي تخصصي دكتراي تخصصي داخلي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي كرمان، دانشكده پزشكي،
چكيده: ديابت قندي شايعترين بيماري اندوكرين است كه ميزان شيوع تقريبي آن بين يك تا دو درصد مي باشد. بنابراين تعجب آور نخواهد بود كه هر پزشكي ناگزير از برخورد بوده و كنترل قند خون در اين بيماران يكي از مشكلات باليني طب داخلي است. اگر چه اين امر در ابتدا ساده بنظر مي رسد اما عملاً در مراحلي از درمان پيچيدگي هاي خاصي دارد كه اطلاعات و تجربيات بيشتري را در اين زمينه طلب مي نمايد. بيماري ديابت به دو گروه اوليه و ثانويه تقسيم مي گردد.
ديابت اوليه نيز خود به دو زير گروه : (1)- ديابت قندي وابسته به انسولين (تيپ يك) و (2)- ديابت قندي غير وابسته به انسولين (تيپ دو) تقسيم بندي شده است . در مطالب مورد بحث سعي در جمع آوري و ارائه خطوط عملي در درمان و تا حد امكان پايه پاتوفيزيولوژيك كنترل هيپرگليسمي در بيماران ديابت دو بوده است. به اميد اينكه بتواند قابل استفاده باشد.
كلمات كليدي: