بررسي ميزان فراواني افسردگي در بيماران مبتلا به ديابت قندي مركز ديابت شهر كرمان

نويسنده: نور محمد عارفيان
استاد راهنما: عليرضا غفاري نژاد
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1375/10/01
مدرك: دكترا پزشكي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي كرمان، دانشكده پزشكي مهندس افضلي پور،
چكيده: افسردگي يكي از مشكلات شايع در بيماران ديابتي مي باشد. بررسي شيوع افسردگي در بيماران مبتلا به ديابت در طولاني مدت در بهتر اداره كردن اين بيماران كمك مي نمايد. نمونه مورد مطالعه شامل 330 نفر (233 نفر زن و 97 نفر مرد) از بيماران مراجعه كننده به مركز ديابت شهر كرمان بود كه بطور تصادفي انتخاب شدند. تعداد 30 نفر از بيماران (18 نفر زن و 12 نفر مرد) به علت عدم پاسخ كامل به سوالات از مطالعه كنار گذاشته شدند. جهت بررسي افسردگي از پرسشنامه بك (beck) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار آماري Epi info 6 و بر اساس آزمونهاي آماري مجذور كاي دو، student test و آناليز واريانس استفاده شد كه بر اساس آن ميزان شيوع كلي افسردگي در بيماران ديابتي 56.7% بوده است. بين متغيرهاي طول مدت بيماري، عوارض شناخته شده بيماري، مقطع تحصيلي با نمره به دست آمده رابطه وجود داشته است كه از لحاظ آماري معني دار بوده است. بدين صورت كه شيوع بيماري افسردگي در افرادي كه عارضه داشته اند (73.6%) بيشتر از افرادي بوده است كه فاقد عارضه بوده اند (50.6%) شيوع بيماري افسردگي با افزايش طول مدت بيماري ديابت افزايش مي يابد و همچنين با افزايش تحصيلات در بيماران ديابتي از ميزان شيوع افسردگي كاسته مي شود. در ضمن رابطه بين جنس، سن، نوع رژيم درماني (انسولين، قرص، رژيم غذايي) و شيوع افسردگي بررسي گرديد كه از لحاظ آماري معني دار نبود.
كلمات كليدي: ديابت قندي، افسردگي، تست افسردگي بك