بررسي ميزان ترشح سرمي پروتئينهاي مؤثر در ترميم زخم حاد در بيماران ديابتي و غير ديابتي

نويسنده: سيد عليرضا مهاجراني
استاد راهنما: باقر لاريجاني
استاد مشاور: عزيز قهاري، محمد رضا خرمي زاده
تاريخ دفاع: 1387/07/01
مدرك: دكترا پزشكي عمومي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي تهران، پزشكي،
چكيده: مقدمه: ديابت كه شامل گروهي از اختلالات متابوليك مي باشد، با عارضه اصلي هايپرگليسمي معرفي مي شود و اين هايپرگليسمي در سيستم هاي مختلفي از بدن عوارضي ايجاد مي كند كه از جمله آن ها اختلال در ترميم زخم است. اخيراً با پيشرفت هاي به دست آمده در شناسايي مولكول هاي بنيادين مؤثر درترميم زخم اميدهايي براي كنترل اين عوارض به وجود آمده است. پروتئين 3-3-14 و خانواده MMPs كه از فاكتورهاي دخيل در ماتريكس بين سلولي هستند عوامل اصلي انجام دهنده بسياري از اين عوارضند كه توجه زيادي را به خود جلب كرده اند. در مطالعات انجام شده ديده شده است كه بيماران ديابتي از نظر پروفايل آنزيمهاي موجود در درم با افراد نرمال متفاوتند. بر همين اساس بر آن شديم تا پاسخ بدن بعد از ايجاد زخم حاد را در بيماران ديابتي با افراد سالم با رويكرد بررسي اين آنزيمها بررسي كنيم.
روش: ما در اين تحقيق ميزان ترشح 3-3-14، Pro-MMP-1، MMP-3 و TIMP-1 را قبل و بعد از ايجاد آسيب در بيماران ديابتي و غيرديابتي با هم مقايسه كرديم و اين كار با آزمايش بر روي نمونه هاي سرمي قبل از عمل CABG و روزهاي اول، سوم و پنجم پس از آن انجام شد.
نتايج: آنچه درابتدا نشان داده شد اينكه 3-3-14 در گروه ديابتي چه در زمان پايه و چه در زمان بعد از جراحت از سطح بالاتري برخوردار بود و بعد از عمل براي جلوگيري از اثرات مخرب آن كاهش پيدا كرد. Pro-MMP-1 به عنوان عامل مخرب ماتريكس و كلاژنهاي آن، در دو گروه تفاوتي نداشت. براي MMP-3 همين اتفاق در روزهاي قبل و يك روز پس از عمل افتاد اما معني دار نبود در مقابل در روزهاي سوم و پنجم كه اوج اثر MMP-3 است اختلاف معني دار وجود داشت. در مورد TIMP يا مهاركننده اين دو MMP در تمامي روزهاي پس از عمل اختلاف معني دار مشاهده شد.
بحث: وجود اختلاف در اين آنزيم ها به عنوان پايه هاي اصلي تغييرات ماتريكس در بيماران ديابتي در مقايسه با افراد سالم نشان مي دهد كه قند بالا اين مولكول ها را هدف قرار داده و تغييرات در اين سطح انجام مي شود. حال اگر بتوان با دخالتهايي اين آنزيمها را باز تنظيم نمود آنگاه مي توان از پيشرفت عوارض ديابت در سيستمهاي مختلف جلوگيري كرد.
كلمات كليدي: