بررسي شيوع تومورهاي اندوكرين پانكراس و راههاي درمان آنها

نويسنده: حميدرضا فروتن
استاد راهنما: داريوش راوري
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1375/01/01
مدرك: دكتراي تخصصي جراحي عمومي
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي ايران، پزشكي،
چكيده: تومورهاي پانكراس در ايالات متحده چهارمين علت مرگ ناشي از كانسر در مردان و پنجمين علت در زنان است و تقريباً تمـامي اين بيماران در نهايت بعلت درگيري پيشرفته بر اثر اين بيماري فوت مي كنند ادنوكارسينـوم مجـاري پانكـراس بيش از 90% تـومـورهاي اگزوكرين پانكراس را تشكيـل مي دهند. در قرن اخير تعداد زيادي از تومورهاي اندوكرين تشخيص داده شده اند. بسياري از نئوپلاسمهاي سلولهاي جزيره اي بدخيم مي باشند ولي با اين حال يك سير نهفته را طي مي كنند. بطور كلي تومورهاي اندوكرين به علت ترشحات هورموني گوناگون خود علائم سيستميك مختلفي ايجاد مي كنند. اگر اثرات ناشي از اين مواد درمان نشود اغلب خطر آنها بيش از خطر خود تومور است. تصوير باليني اين تومورها مي تواند از تظاهرات باليني حاد همراه با سندرمهاي تيپيك تا تظاهرات مخفي كه به عنوان اندوكرينوپاتي Non-Functional ناميده ميشود، متفاوت باشد.
در حال حاضر تعداد تومورهاي سلولهاي جزيره اي كه علائم باليني ايجاد نمي كنند در حال افزايش است و اگرچه اين تومورها ممكن است با كارسينوم داكتال اشتباه شوند ولي پس از رزكسيون آنها بوسيله جراحي افزايش بيشتري در ميزان سورويوال مشاهده ميشود.
كلمات كليدي: