بررسي تومورهاي ناحيه اتصال مري به معده(esophagogastric junction tumor)

نويسنده: اميدرضا اعلايي، حميدرضا صادقپور
استاد راهنما: محمدعلي قرائيان
استاد مشاور:
تاريخ دفاع: 1375/01/01
مدرك: دكترا
دانشگاه: دانشگاه علوم پزشكي ايران، ،
چكيده: كانسرهاي مري تومورهاي بدخيم با شيوع به ميزان 20 در 100000 در آمريكا تا 540 در 100000 در حوزه گوريف مي باشد. كانسر مري در برخي نواحي، بخصوص در ناحيه دشت تركمن ايران از انسيدانس بسيار بالائي برخوردار مي باشد. و مهمترين عوامل مستعد كننده آن شامل سندرم پالمر-وينسون، آشالازي (1%)، تيلوزيس، مواد سوزاننده، مصرف الكل و سيگار و بالاخره مري بارت (10% موارد مري بارت به كانسر مري تبديل مي شود) مي باشد. اكثر كارسينومهاي مري از نوع اسكواموس سل مي باشد ولي امروزه آدنوكارسينوم مري شيوع زيادي پيدا كرده است (تا 40% موارد). تومورهاي ناحيه EGj تومورهايي مي باشند كه خط EGj را درگير كرده باشند. (محل اتصال مري به معده). كه اين درگيري مي تواند شامل كارديا باشد و يا نباشد. تومورهاي اين ناحيه اكثراً از نوع آدنوكارسينوم بوده و از لحاظ علايم باليني مشابه تومورهاي قسمت فوقاني مري عمل مي نمايند. ولي مي توانند علائم باليني كارسينومهاي 1.3 فوقاني معده را نيز تقليد نمايند. اين كانسرها معمولاً داراي پروگنوز بدتري نسبت به كانسرهاي قسمتهاي فوقاني مري مي باشند.
بررسي ما شامل يك مطالعه رتروسپكتيو بر روي پرونده هاي بيماران داراي كانسر مري كه طي سالهاي 1368 الي 1373 در دو بيمارستان شهيد رهنمون و فيروزگر مورد تشخيص قرار گرفته اند مي باشد كه طي آن 10 مورد كانسر ناحيه EGj كه بوسيله آندوسكوپي و بيوپسي و يا جراحي مورد تاييد قرار گرفته بود يافت نموديم. هدف ما از اين مطالعه بررسي خصوصيات باليني و هيستولوژيك اين تومورها بوده است. كه در طي اين بررسي به نتايج زير دست يافتيم.
1. نسبت ابتلا به كانسر EGj در زنان و مردان برابر بوده است
2. شايعترين سمپتومهاي بيماران در هنگام مراجعه شامل بي اشتهايي (100%) كاهش وزن(100%)، ديسفاژي نسبت به جامدات (90%)، استفراغ (90%) ديسفاژي نسبت به مايعات(30%) و درد شكم(10%) مي باشد.
3. شايعترين علايم باليني بيماران در هنگام مراجعه شامل تندرنس در ناحيه اپي گاستر(40% بيماران) و توده قابل لمس در اپي گاستر(10% بيماران) بوده است.
4. شايعترين كانسر درگيركننده ناحيه EGj آدنوكارسينوم بوده است.(77.7%) و بعد از آن اسكواموس سل كارسينوما با شيوع 33.3% بوده است .
5. شايعترين سن ابتلاي بيماران سنين 70 الي 80 سالگي بوده است.
6. مهمترين عامل مستعد كننده در اين بيماران مصرف طولاني مدت سيگار بوده است و بعضي از بيماران عادت به مصرف غذاهاي داغ داشت اند.
7. بيشترين نوع عمل انجام شده براي اين بيماران عمل oringer و Iver luwis بوده است.
با توجه به اين مسئله كه كانسر مري در نقاطي از ايران داراي شيوع بالايي مي باشد و با توجه به پروگنوز بد تومورهاي ناحيه EGj بنظر ميرسد كه انجام تستهاي جستجوگرانه بخصوص آندوسكوپي در مناطق با ريسك بالا مي تواند به بيماريابي سريعتر بيماران در مراحل اوليه كمك كرده و اميد به زندگي و درمان را در آنان افزايش دهد.
كلمات كليدي: