ارزيابي تأثير توانبخشي قلبي برتحمل فعاليت فيزيكي بيماران پس از جراحي عروق كرونر در بيمارستان امام رضا (ع) مشهد- طي سال 1394

پنجمين كنگره بين المللي پيشگيري از بيماريهاي قلب و عروق

7 الي 9 مهر 1395، شيراز - ايران

نوع ارائه: پوستر
چكيده:

زمينه و هدف: يكي ازمهم ترين علل مرگ و مير در كشورهاي جهان و كشور ما اختلالات عروق كرونر مي­ باشد كه مي­ تواند به ناتواني قابل توجه كاهش كيفيت زندگي و مرگ و مير گردد. مطالعات انجام شده نشان مي ­دهد توانبخشي قلبي سبب كاهش قابل توجهي در ميزان مرگ و مير خواهد شد و نقش مهمي در پيشگيري ثانويه از بروز ضايعات قلبي دارد. لذا مطالعه ­اي با هدف بررسي اثرات توانبخشي قلبي تحمل فيزيكي بيماران بدنبال جراحي باي پاس عروق كرونر (CABG) انجام شد.
روش پژوهش: اين مطالعه به صورت كارآزمايي باليني قبل و بعد انجام شده است. برنامه­ هاي توانبخشي قلبي به مدت دو ماه روي 60 بيمار به مدت حدود 6 تا 8 هفته بعد از عمل جراحي CABG انجام شد. متغيرهاي مورد ارزيابي حداكثر ضربان قلب كسب شده و شاخص معادل متابوليسمي كه بيانگر ظرفيت عملكردي بيمار است (METS)، قبل و بعد از انجام بازتواني قلبي مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده ها به كمك آزمون­هاي آماري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافته ­هاي پژوهش: از 60 بيمار مورد ارزيابي 75% مذكر و 35% مونث بودند. در 62% بيماران ضربان قلب حداكثر كسب شده بعد از توانبخشي قلبي افزايش يافته بود و در 88% بيماران شاخص (METS) افزايش يافته بود، تمايل به ورزش و فعاليت فيزيكي 35% بيماران افزايش يافته بود.
بحث و نتيجه گيري:اجراي برنامه توانبخشي قلبي اثرات مهم و موثري بر روي ظرفيت­هاي عملكردي بيماران پس از جراحي عروق كرونر دارد و به عنوان پيشگيري ثانويه عوارض ناشي از اختلالات عروق كرونر را كاهش داده و در كنترل آنها موثر مي ­باشد و باعث بهبود كيفيت زندگي اين مددجويان خواهد شد.