بررسي ويژگيهاي شخصيتي معتادان تزريقي زندان كاشان در سال 85

هشتمين همايش پياپي ساليانه انجمن روانپزشكان ايران

1 فروردین 1387، تهران - ايران

نوع ارائه: پوستر
چكيده:

سابقه و هدف: سوء مصرف مواد با شيوع بالاي اختلالات روانپزشكي همراه است لذا كنترل و درمان پديده سوء مصرف مواد نياز به مداخلات درماني چند جانبه دارد. گروه هدف اين مطالعه معتادان تزريقي مي باشند كه در حال حاضر اين گروه نقش عمده اي در گسترش بيماري هاي گوناگون از جمله ايدز و هپاتيت دارند لذا شناسايي مشكلات اين گروه و درمان آنها از اولويتهاي بهداشتي مي باشد. تاكنون درمان اين گروه با مشكلات و موانع متعددي روبرو بوده است و درمانهاي دارويي به تنهايي پاسخگو نبوده است كه يكي از دلايل شكست درماني، ويژگيهاي شخصيتي و رواني اين گروه مي باشد كه مطالعه حاضر به بررسي اين ويژگيها مي پردازد تا با شناخت آنها بتوان پايه گذاري درمان صحيح جهت اين بيماران را برنامه ريزي نمود و اهميت مداخلات غير دارويي را در اين گروه روشن مي سازد.
مواد و روشها: اين مطالعه از نوع مقطعي است كه بر روي 73 مرد هروئيني تزريقي (كليه معتادان تزريقي زندان كاشان) در سال 85 انجام شد. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش پرسشنامه اي بود شامل دو بخش، مشخصات دموگرافيك و آزمون شخصيتي MMPI كه توسط روانشناس باليني زندان در اختيار آن دسته از معتادان تزريقي كه داراي تحصيلاتي در سطح راهنمايي و بالاتر بودند قرار گرفت پس از تكميل پرسشنامه، تفسير آزمون توسط روانشناس انجام شد. نتايج بدست آمده با استفاده از آزمون Fisher Exact Test مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت.
نتايج: از كل 73 نفر مرد معتاد تزريقي زندان، 6 نفر از آنها آزمونشان فاقد اعتبار و روايي ارزيابي شد و در مجموع 67 نفر با تست MMPI مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند كه 17 نفر (25.38 درصد) فاقد اختلال و 50 نفر (74.62 درصد) داراي ويژگي هاي شخصيتي نابهنجار بر اساس مقياسهاي باليني MMPI شناخته شدند. ميانگين گروه سني مورد مطالعه 6.41+29.86 سال بود. 43 نفر (64.18 درصد) از نمونه هاي مورد مطالعه زير 30 سال و 24 نفر (35.82 درصد) بالاي 30 سال سن داشتند. 35 نفر (52.23 درصد) مجرد و 32 نفر (47.77 درصد) متاهل بودند. 53 نفر (79.11) زير ديپلم و 14 نفر (20.89) داراي تحصيلات ديپلم و بالاتر بودند. همچنين در اين مطالعه رابطه بين ويژگيهاي شخصيتي نابهنجار و سطح تحصيلات معنادار بدست آمد. با OR=10.1.P?<0.001 از بين اين 50 نفر كه داراي ويژگيهاي شخصيتي نابهنجار بودند، بيشترين فراواني را بترتيب ويژگي شخصيت ضد اجتماعي در 12 نفر (24 درصد)، افسردگي در 10 نفر (20 درصد)، ويژگي هيپو مانيك در 7 نفر (14 درصد)، ويژگي خودبيمار انگاري در 5 نفر (10 درصد) و نمايشي در 5 نفر (10 درصد) پارانوئيد در 4 نفر (8 درصد) و اضطراب در 4 نفر (8 درصد)، شخصيت اسكيزوئيد در 3 نفر (6 درصد) داشتند. ويژگي شخصيتي افسردگي در افراد بالاي ديپلم و متاهلين بطور شاخصي بيشتر بود بطوريكه تمامي افراد با تحصيلات بالاي ديپلم در بعد افسردگي نمرات بالايي داشتند (5 نفر، 100 درصد) و افراد مجرد (25.9 درصد) و زير 30 سال (31.2 درصد) در مقياس باليني شخصيت ضد اجتماعي نسبت به ساير مقياسها نمرات بالايي بدست آورده بودند.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه مقياس باليني شخصيت ضد اجتماعي و افسردگي در ميان معتادان تزريقي از فراواني بيشتري نسبت به ساير مقياسها برخوردار مي باشد. با توجه به اينكه تعداد بيشتري از افراد گروه مورد مطالعه، مجرد و زير 30 سال سن داشتند. لذا اين گروه آسيب پذيرتر مي باشند همچنين تحصيلات پايين در اين گروه مي تواند به عنوان يك عامل پيشگوي كننده جهت ويژگيهاي شخصيتي نابهنجار محسوب گردد.