بررسي فراواني سل در بيماران HIV مثبت زاهدان و سراوان 85-1384

شانزدهمين كنگره بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران

24 الي 28 آبان 1386، تهران - ايران

نوع ارائه: پوستر
چكيده:

مقدمه: همزماني عفونت HIV با بيماري سل يك معضل بهداشتي است كه كنترل آن نياز به آگاهي از سيماي اپيدميولوژيك آنها دارد و در سالهاي اخير بيماري ايدز از طريق تضعيف سيستم ايمني باعث گسترش بيماري سل شده است. سل در بيماران HIV مثبت مي تواند بسيار آلوده كننده باشد. بين سالهاي 1990-1985 موارد شيوع سل و بروز آن در ايالات متحده 20 درصد افزايش پيدا كرده است. بررسي فراواني سل در بيماران HIV مثبت اين امكان را فراهم مي كند كه برآوردي منطقي از ابعاد اين مشكل بهداشتي در جامعه داشته باشيم.
مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي 57 بيمار HIV مثبت در سال 85 در شهر زاهدان و سراوان از نظر ابتلا به سل مورد بررسي قرار گرفتند. در اين مطالعه جهت تشخيص بيماري ابتدا تست PPD انجام شد و افرادي كه PPD بيشتر يا مساوي 5 ميلي متر داشتند راديوگرافي قفسه سينه و اسمير خلط انجام شد در ضمن سابقه تماس نزديك با فرد اسمير مثبت هم مد نظر قرار گرفت. در افرادي كه نتيجه آزمايش به نفع سل بود به عنوان مسلول مورد توجه و تحت درمان قرار گرفتند.
يافته ها: 57 بيمار HIV مثبت از نظر ابتلا به سل مورد بررسي قرار گرفتند و 13 مورد يعني22.8درصد با توجه به نتايج آزمايشات مسلول شناخته شدند. 31.6 درصد مبتلايان به سل در افراد مورد مطالعه در گروه سني 46-36 سال بودند. 28 درصد افراد مبتلا به سل مذكر و 13.6 درصد افراد مونث بودند و آزمون آماري تفاوت معني داري بين ابتلا به سل با سن و جنس نشان داد.
36.4درصد نمونه ها PPD مثبت بودند (20 نفر) كه از اين ميان 11نفر يعني 55 درصد مبتلا به سل بودند كه آزمون آماري ارتباط معني داري را در اين خصوص نشان داد 0.000=P. بين سابقه تماس و ابتلا به سل نيز نتايج ارتباط معني داري را نشان داد 0.000=p.
77.8درصد افراد مبتلا به سل در گروه مورد مطالعه سابقه تماس نزديك با افراد اسمير مثبت داشتند و 84.6 درصد افراد اسمير مثبت هم مبتلا به سل بودند.
بحث و نتيجه گيري: فراواني بيماري سل در بيماران HIV مثبت نسبت به مناطق ديگر كشور بيشتر بوده است. سل ريوي چهره شايع بيماري سل در مسلولين آلوده به HIV در اين مطالعه بود. انجام غربالگري روتين بيماري سل در افراد HIV مثبت و بالعكس غربالگري بيماري ايدز در كليه مردان مسلول در گروه سني 45-20 سال و كليه مسلولين با سابقه اعتياد تزريقي و اقامت در زندان و مراكز بازپروري مي تواند مورد توجه قرار گيرد.