كشتارگاههاي ايران و مسايل آنها در رابطه با محيط زيست

سمينار فاضلابهاي صنعتي

17 الي 19 شهریور 1363، تهران - ايران

نوع ارائه: سخنراني
چكيده:

تا اين اواخر كشتارگاههاي كشور به سالن هاي كوچكي محدود ميشد كه در آنها با ابتدايي ترين وسايل يعني يك چاقو و ساطور كليه عمليات ذبح و پوست كني و غيره انجام ميشد. تجهيزات اين سالنها تنها يك سري قلاب بود كه به ديوار وصل شده و عمليات پوست كني و بيرون آوردن امعاء و احشاء را يك سلاخ انجام ميداد. شستشوي لاشه و سالن نيز با مقدار كمي آب سرد در آخر كار انجام ميگرفت و فاضلاب حاصل توسط كانالهاي رو باز به بيرون هدايت ميشد و معمولاً تاسيسات تصفيه فاضلاب نيز وجود نداشت.
امروزه نيز گرچه چند كشتارگاه صنعتي احداث شده است اما در بسياري از شهرها از همين سالنها به عنوان كشتارگاه استفاده ميشود. حتي در بعضي از شهرها از سالنهاي متروكه اي كه جهت منظور ديگري احداث شده بودند به عنوان كشتارگاه استفاده ميشود.
كه بطور نمونه ميتوان از كشتارگاه باختران نام برد كه قبلاً در زمان جنگ دوم به عنوان اصطبل به كار مي رفت. اين سالنها اغلب غير بهداشتي بوده و داراي مسايل زيادي در ارتباط با بهداشت و محيط زيست مي باشند.

كلمات كليدي: