لزوم استفاده از نقاط انفصال جديد براي دسته بندي انواع مقاومت به ونكومايسين در استافيلوكوكوس اورئوس

فيض، فصلنامه علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي، درماني كاشان

دوره 15 - شماره 4

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

استافيلوكوكوس اورئوس به‌عنوان يكي از مهم‌ترين عوامل بيماري‌زاي انساني محسوب مي‌شود . با ظهور سويه‌هاي مقاوم به متي‌سيلينِ استافيلوكوكوس اورئوس (MRSA) در دهه‌ي 1960 و شيوع آن در دو دهه بعد، ونكومايسين به‌عنوان اولين خط درمان عفونت‌هاي ناشي از اين سويه‌ها مورد استفاده قرار گرفت . در سال 1997، Hiramatsu و همكارانش اولين سويه MRSA با حساسيت متوسط نسبت به ونكومايسين (VISA) و حداقل غلظت مهاري 8 ميكروگرم بر ميلي‌ليتر را در ژاپن گزارش كردند . در ايران، اولين گزارش سويه‌هاي VISA (با معيارهاي كميته ملي استانداردهاي آزمايشگاه‌هاي باليني (NCCLS)، توسط نادري نسب و همكاران از مشهد، صورت گرفت [4]. يافت شدن سويه‌هاي VISA در مطالعه قبلي ما بسيار نگران كننده است، زيرا برخي از كتاب‌هاي چاپ شده در زمينه استافيلوكوك‌ها، ميزان مرگ و مير ناشي از باكتريمي با اين سويه‌ها را تا حد 60 درصد ذكر كرده‌اند . مقاومت كامل به ونكومايسين در سويه‌هاي استافيلوكوكوس اورئوس به علت محدوديت‌هاي مربوط به استفاده از داروهاي جايگزين، اهميتي جهاني پيدا كرده است. خوشبختانه (تا آنجا كه نويسندگان اطلاع دارند)، تاكنون تنها 14 سويه تأييد شده ي استافيلوكوكوس اورئوس مقاوم به ونكومايسين (VRSA) داراي ژن van در دنيا گزارش شده است ، اما جاي نگراني است كه از اين ميان، يك مورد مربوط به گزارشي از ايران (بيمارستان امام خميني (ره) تهران) مي‌باشد . تا پيش از سال 2006 بر اساس معيارهاي NCCLS، سويه‌هايي با MIC≥4 μg/ml نسبت به ونكومايسين حساس در نظر گرفته مي‌شدند و به همين ترتيب سويه‌هايي با MIC در محدوده μg/ml 16-8 به عنوان VISA و سويه‌هايي با MIC≤32 μg/ml، VRSA محسوب مي‌شدند. در سال 2006، حدود يك سال پس از اينكه NCCLS نام خود را به سازمان استانداردهاي آزمايشگاهي و باليني (CLSI) تغيير داد، استانداردهاي جديدي براي دسته بندي مقاومت به ونكومايسين از طرف اين سازمان تعريف شد: سويه‌هايي با MIC≥ 2μg/ml حساس، با MIC در محدوده ي 4-8μg/ml، مقاومت متوسط و سويه‌هايي باMIC≤ 16μg/ml مقاوم به ونكومايسين در نظر گرفته شدند [. در مقاله‌اي كه در پاييز 1389 در فصلنامه علمي-پژوهشي فيض (دوره چهاردهم، شماره 3، صفحات41-234) توسط محمود صفاري و همكاران‌شان باعنوان "بررسي حداقل غلظت مهاري وانكومايسين در سويه‌هاي استافيلوكوكوس اورئوس جدا شده از نمونه‌هاي باليني بيمارستان شهيد بهشتي كاشان طي سال 1388" چاپ شد، از معيارهاي NCCLS مربوط به قبل از سال 2006 (85-1384 شمسي) براي دسته‌بندي مقاومت به ونكومايسين استفاده شده است . چنانچه معيارهاي جديد CLSI را در اين مطالعه لحاظ كنيم، 98.6 درصد از ايزوله‌ها با MIC≥2μg/ml نسبت به ونكومايسين حساس هستند، ولي1.3 درصد از سويه‌ها VISA خواهند بود. وجود سويه‌هاي VISA، هشداري براي كادر درماني است كه خطر پيدايش سويه‌هاي VRSA را گوشزد مي‌كند. از طرفي در اين گزارش درصد بالايي از ايزوله‌ها (66 درصد)، MIC=2μg/ml داشتند. برخي از مطالعات ذكر كرده‌اند كه درمان اين سويه‌ها با ونكومايسين به احتمال بالايي به شكست در درمان منجر خواهد شد . در پايان بايد متذكر شد كه با توجه به مطالعات محدود انجام گرفته در كشور در رابطه با مقاومت به ونكومايسين، اين مقاله از ارزش بالايي برخوردار است. احتمالا در بين مقالات موجود درباره مقاومت استافيلوكوكوس اورئوس به ونكومايسين مي‌توان نمونه‌هاي ديگري از اين دست را يافت. در نتيجه بازنگري در تحليل يافته‌هاي مطالعات گذشته، دقت در به‌كارگيري استاندارد‌‌هاي دقيق و به‌روز در تشخيص الگوي مقاومت دارويي و پيگيري بيماران تحت درمان با ونكومايسين امري ضروري به‌نظر مي‌رسد.

كلمات كليدي:
قیمت : 20,000 ريال