درمان انفاركتوس خلف مغزي با استفاده از هپارين، وارفارين، آسپيرين: گزارش 35 مورد

پژوهش در علوم پزشكي، مجله دانشگاه علوم پزشكي اصفهان

دوره 5 - شماره 1

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: باوجود آنكه مطالعات و كارذآزماييهاي باليني زيادي در مورد انفاركتوس مغزي و درمانهاي احتمالي آن انجام شده است ولي تعداد مطالعاتي كه اختصاصا در زمينه انفاركتوس خلف مغزي انجام شده باشد بسيار كم است. روشها: اين پژوهش يك مطالعه توصيفي است كه برروي بيماران مبتلا به انفاركتوس خلف مغزي (براساس يافته هاي باليني و تاييد تشخيص بوسيله (MRI) Magnetic resonance imaging) انجام شده است. درمان با هپارين وريدي (با دوز 1000 واحد در ساعت) در بيمارستان شروع شد و تا سه ماه با مصرف وارفارين ادامه يافت. سپس براي بيماران آسپيرين روزانه (325 ميلي گرم) تجويز گرديد. نتايج: در مجموع 35 بيمار وارد مطالعه شدند كه حداقل 6 ماه مورد پيگيري قرار گرفتند. هيچ مورد مرگ و مير، عود بيماري، خونريزي در زمينه انفاركتوس رخ نداد (حدود اطمينان 95%=صفر تا 10%). بحث: اين مطالعه نشان داد كه رژيم مورد استفاده قادر به كاهش ميزان مرگ و مير و عود انفاركتوس خلف مغزي بوده است بدون آنكه ميزان خونريزي در زمينه انفاركتوس را (كه مي تواند ناشي از مصرف داروهاي ضدانعقادها باشد) افزايش دهد.

Management of posterior circulation ischemic stroke: A follow up survey of 35 patients
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Introduction: Although so many studies and trials have been done on stroke and possible therapies for it, but the number of studies done specially on posterior circulation stroke are very little. Methods: A descriptive study was done on patients diagnosed clinically as posterior circulation infract and confirmed their diagnosis by MRI. All the patients treated with intravenous heparin (1000 units per hour) replaced with warfarin, which continued for 3 months and replaced by aspirin at the dose of 500 mg daily orally. Findings: 30 patients included in study. All of them are followed at least for six months. No death, no recurrence, no hemorrhagic transformation of ischemic stroke occurred with 95% confidence interval of zero percent to 10%. Discussion: Our results showed that our regimen maybe able to decrease death and recurrence rate without increasing the risk of hemorrhagic transformation of ischemic stroke.