بررسي ميزان تشكيل لخته در وريدهاي عمقي پس از درمان غيرجراحي آسيب‌هاي مچ‌پا يا پا با گچ يا آتل كوتاه

مجله جراحي استخوان و مفاصل ايران

دوره 9 - شماره 3

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

پيش‌زمينه: در مورد تجويز منظم داروهاي ضدانعقاد براي جلوگيري از ترومبوز ترومبوپروفيلاكسي در بيماراني كه به‌صورت غيرجراحي با گچ يا آتل كوتاه پا درمان مي‌شوند، توافق نظر وجود ندارد. هدف از اين مطالعه بررسي ميزان بروز ترمبوز رگ‌هاي عمقي در اين بيماران و لزوم انجام ترومبوپروفيلاكسي بود.
مواد و روش‌ها: در يك مطالعه مقطعي، 95 بيمار دچار پيچ‌خوردگي مچ پا يا شكستگي با ثبات پا يا مچ پا كه تحت درمان گچ‌گيري بودند، از نظر تشكيل ترومبوز وريدي اندام تحتاني بررسي شدند. روزهاي 7 تا 14 پس از شروع درمان، سطح D-dimer اندازه‌گيري ‌شد. اگر سطح D-dimer بالاتر از µg/ml 0.2 بود، نتيجه تست مثبت و بيمار تحت بررسي با سونوگرافي داپلر قرار ‌گرفت تا تشكيل ترمبوز رگ‌هاي عمقي بررسي گردد. همچنين تاثير عوامل مستعد كننده در تشكيل ترمبوز رگ‌هاي عمقي بررسي گرديد.
يافته‌ها: از 95 بيمار، 46 نفر داراي حداقل يكي از عوامل مستعد كننده بروز ترمبوز رگ‌هاي عمقي بودند. در 21 بيمار (22.1%) آزمون D-dimer مثبت بود. سونوگرافي داپلر نشان داد كه در 3 بيمار ترمبوز رگ‌هاي عمقي تشكيل شده بود. همچنين بين افزايش احتمال بروز ترمبوز وريدي و وجود عوامل مستعد كننده متعدد (≥3) ارتباط آماري معناداري وجود داشت (p=0.01).
نتيجه‌گيري: ترمبوز رگ‌هاي عمقي عارضه شايع به‌دنبال گچ‌گيري زير زانو نيست و پروفيلاكسي روتين در مواردي ‌كه بيمار كمتر از سه عامل مستعد كننده دارد، ضروري نمي‌باشد.

Incidence of Deep Vein Thrombosis Following Below Knee Casting for Non-Operated Foot and Ankle Injuries
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: The use of prophylaxis for deep vein thrombosis (DVT) in patients with ankle trauma treated with below knee cast is a controversial issue. The purpose of current study was to investigate the incidence of DVT to look into the necessity of thromboprophylaxis in these patients.
Methods: Ninty five patients with stable fractures of the foot or ankle or ankle sprains contributed in this crosssectional study. The level of D-dimer was determined between 7-14 days post-casting. If the level of D-dimer was higher than 0.2 ?g/mL, the result of the test was considered positive and patient was referred for further examination for DVT using doppler ultrasonography. The role of risk factors in the development of DVT was evaluated.
Results: There were 46 patients with at least one DVT risk factor. The D-dimer test was positive in 21 patients (22.1%). Based on the doppler ultrasonography, 3 patients developed DVT. There was a statistically significant relation between the presence of multiple risk factors (?3) and increased risk of DVT development (p=.01).
Conclusion: DVT is not a common complication in below knee casting and routine thromboprophylaxis is not necessary in patients with less than 3 risk factors.

قیمت : 20,000 ريال