تأثير آموزش الكترونيك بر دانش، نگرش و عملكرد خودمراقبتي بيماران ديابت نوع 2 در شهر كرمان

مجله پژوهش پرستاري ايران

دوره 6 - شماره 22

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: بيماري ديابت به دليل روند طولاني، مشاركت بيمار در امر مراقبت از خود را طلب مي‌نمايد. آموزش ناكافي، نامنظم و سن بالاي بيماران باعث ضعف در خودمراقبتي اين بيماران مي‌شود. اين بيماري مسؤول مرگ و مير بيش از 200000نفر در طول سال مي‌باشد كه نشان مي‌دهد آموزش‌هاي سنتي كه تاكنون انجام شده كافي نبوده است. آموزش الكترونيك اين امكان را فراهم مي‌كند تا بيماران نوع جديدي از ارتباط، مراقبت، آموزش و بيمار محوري را تجربه نمايد. پژوهش حاضر يك مطالعه نيمه تجربي است كه با هدف تعيين تأثير آموزش الكترونيك بر خودمراقبتي بيماران ديابت نوع 2 مراجعه‌كننده به مراكز ديابت دانشگاه علوم پزشكي كرمان در سال 1387 انجام شده است.
روش: پژوهش حاضر يك مطالعه نيمه تجربي است كه با هدف تعيين تأثير آموزش الكترونيك بر خودمراقبتي 170 بيمار ديابت نوع 2 شهر كرمان در سال 1387 انجام شده است. اين بيماران به روش نمونه‌گيري آسان با توجه به معيارهاي ورودي و خروجي از مراكز ديابت شهر كرمان انتخاب و به طور تصادفي به دو گروه 86 نفر در گروه مورد و 84 نفر در گروه شاهد تقسيم شدند گروه شاهد آموزش‌هاي روتين را دريافت كرده و به گروه مورد به روش الكترونيك به مدت 3 ماه آموزش داده شد. قبل و بعد از مداخله اطلاعات مربوط به دانش، نگرش و عملكرد خودمراقبتي به وسيله پرسشنامه جمع‌آوري و نمونه خون جهت آزمايش قندخون ناشتا و هموگلوبين گليگوزيته جامعه پژوهش اندازه‌گيري شد.
يافته‌ها: پس از جمع‌آوري اطلاعات، داده‌ها كنترل و كدگذاري شده و با استفاده از آزمون‌هاي آماري توصيفي (ميانگين و انحراف معيار) و استنباطي (تي‌زوج و مدل رگرسيوني خطي) توسط نرم‌افزار Stata اطلاعات مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند ميانگين نمرات حيطه دانش، نگرش و عملكرد گروه مورد قبل از آموزش به ترتيب 4/2±3/19، 9/3±4/21، 1/7±1/24 و بعد از آموزش 5/5±6/20، 9/6±8/22، 5/9±2/32 بود. در گروه مورد اختلاف آماري معناداري مشاهده شد (05/0>p). ميانگين و انحراف معيار قندخون ناشتا و هموگلوبين گليكوزيته در گروه مورد قبل از آموزش 2/77±8/223 ميلي‌گرم در دسي ليتر و 9/1±5/9% و بعد از آموزش 2/55±5/167 ميلي‌گرم در دسي ليتر، 6/1±4/8% بود و فقط در گروه مورد تفاوت معنادار (P<0.01) مشاهده شد.
نتيجه‌گيري: آموزش الكترونيك موجب بهبود دانش، نگرش و عملكرد خودمراقبتي و همچنين بهبود ميانگين قندخون ناشتا و هموگلوبين گليگوزيله در بيماران گروه مورد بعد از آموزش گرديده است. به نظر مي‌رسد دليل آن افزايش نقش فعال بيماران در امر مراقبت از خود باشد، چرا كه بيماران نوع جديدي از ارتباط و آموزش را تجربه كرده و انگيزه آن‌ها جهت يادگيري و خودمراقبتي افزايش يافته است كه با توجه به منافع اين شيوه آموزشي طراحي و به كارگيري آن در فرايند آموزش بيماران توصيه مي‌گردد و پرستاران مي‌بايست هر چه بيشتر با اين نوع آموزش آشنا شده و از آن جهت آموزش به بيماران استفاده نمايند.

Effective of electronic education on knowledge attitude and self-care in patient’s diabetic type 2 refer to diabetic center of Kerman University of
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Introduction: Diabetes disease due to a long process, patient participation in the care of their demands. The increase of prevalence and side effects, shows that the traditional education done, not enough. Electronic education the possibility for patients to a new type of communication, care, education and patient as pivotal experience. This is a quasi-experimental design that with the goal of determining effect of electronic education of self care on type 2 diabetic patients refer to diabetic center of Kerman university of medical science in the year 1387 has been done. Methods: 170 type 2 diabetic patients with simple method of choosing a random and then the two groups and 84 and 86 patients in the control and intervention group were divided. For control group, rooting education and for intervention group electronic education for three months was trained. Before and after the intervention on research society, information related by questionnaire is collected and blood samples to fasting blood sugar and HbA1c measurements. Results: The mean and Standard Deviation knowledge, attitude and practice of the intervention group before education 19.3±2.4, 21.4±3.9, 24.1±7.1 and after education 20.6±5.5, 22.8±6.9, 32.2±6.5, that was just in intervention group is significant difference (P<0.05). The mean and Standard Deviation fasting blood sugar and HbA1c in the intervention group before education 223.8±77.2 mg/dl, 9.5±1.9 percent and after education 167.5±55.2 mg/dl, 8.4±1.6 percent, and only in the intervention group is significant difference (P<0.01) . Conclusion: Electronic education improve the self care of type 2 diabetic patients in the intervention group after education, That has caused improve the mean fasting blood sugar and HbA1c. According to the benefits of electronic education, using and planning of this method is recommended.