بررسي آگاهي، نگرش وعملكرد دامداران منطقه بهاباد در مورد تب مالت (بروسلوز)

طلوع بهداشت(فصلنامة پژوهشي دانشكده بهداشت يزد)

دوره 6 - شماره 3-4

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

بروسلوز يك بيماري مهم مشترك بين انسان و دام محسوب مي شود كه به صورت حاد يا مزمن عارض مي گردد بروز اين بيماري درايران به علت عدم دسترسي تمام افراد جامعه به فرآورده هاي دامي پاستوريزه زياد مي باشد. ميزان بروز تب مالت در ايران از 24 در100هزار نفر در سال 79، به 30در 100هزار نفر در سال 85 افزايش يافته است.
آموزش از جمله مسائلي است كه منجر به افزايش آگاهي ، تغيير نگرش ودرنتيجه بهبود عملكرد مي گردد و با توجه به اينكه بيش از75 درصد بيماران تب مالتي در روستاها زندگي مي كنند در اين مطالعه تصميم گرفتيم تا ميزان آگاهي،نگرش و عملكرد دامداران منطقه بهاباد را مورد بررسي قرار دهيم تا بتوانيم برنامه هاي راهبردي جهت پيشگيري از بيماري تدوين نماييم.
اين مطالعه از نوع توصيفي- مقطعي در سال 1386 در منطقه بهاباد شهرستان بافق انجام گرفت. در اين بررسي 150 نفر دامدار در منطقه به روش تصادفي انتخاب و از طريق مصاحبه پرسشنامه ها(شامل 35سوال، 16سوال مربوط به آگاهي ،12سوال درمورد نگرش و5سوال عملكردي) تكميل شد.كه روايي پرسشنامه توسط خبرگان تأييد وپايايي آن ازطريق آلفاي كرونباخ 75/0 بدست آمد.
داده هاي بررسي گوياي آن است كه بين ميزان آگاهي دامداران و سطح سواد آنها از نظر آماري با 0001/0 ≥P رابطه معني دار برقرار است و نمره آگاهي افراد بيسواد به مراتب كمتراز افراد با سواد بوده است بطوريكه ميانگين امتيازآگاهي افراد بيسواد وديپلم وبالاتر به ترتيب69/2±57/6 و 32/2±48/10 از 16 مي باشد.
در حيطه نگرش ،نتايج نشان مي دهد كه رابطه آماري بين نگرش دامداران وسطح سواد آنها وجود ندارد(48/0 = P) وامتيازات نگرش افراد بيسواد وديپلم و بالاتر به ترتيب31/6±94/43و77/4± 84/48 مي باشد.
از لحاظ عملكردي، ميانگين نمره عملكردافراد ديپلم وبالاتر (67/0±09/4 ) بيشتراز افراد بيسواد(92/0±02/3) بوده است .كه از نظر آماري(0001 /0 = P) ارتباط معني داري را بين ميزان تحصيلات و عملكرد افراد نشان مي دهد.
با توجه به اينكه آموزش بهداشت مي تواند با هماهنگي بين بخشي و تطبيق رفتارهاي بهداشتي در جهت كنترل عفونتها گام بردارد و بيماري تب مالت از جمله بيماريهاي شايع و خطرناك كشور ما است، لازم است مردم و بخصوص افراد در معرض خطر در اين زمينه آگاهي لازم را بدست آورند تا بر اساس آن نگرش و عملكرد آنها ارتقاء يافته و در نهايت از بيماري پيشگيري گردد.