بررسي تاثير ورزش‌هاي هوازي و هوازي- مقاومتي بر حجم‌هاي ريوي و كيفيت زندگي بيماران آسمي

مجله دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران

دوره 68 - شماره 6

نوع مقاله: Original Article
چكيده:

زمينه و هدف: در زمينه اهميت و تاثير ورزش بر بيماري آسم به‌عنوان يكي از معضلات عمده بهداشتي ايران مطالعات كمي انجام شده است. از اين‌رو، مطالعه حاضر با هدف مقايسه‌ي تاثير ورزش هوازي- مقاومتي و هوازي بر حجم‌هاي ريوي و كيفيت زندگي بيماران آسمي تنظيم شد.
روش‌بررسي: 56 بيمار آسمي بعد از دو هفته جلسات آموزشي از نظر علايم حياتي و تست‌هاي ريوي بررسي شدند و پرسشنامه كيفيت زندگي سنت جورج را تكميل كردند. سپس با تقسيم تصادفي بيماران به دو گروه A و B، به مدت 10 هفته در خانه گروه اول به ورزش هوازي مقاومتي و گروه دوم به ورزش هوازي تنها پرداختند. در انتها مجدداً علايم‌حياتي و تست‌هاي ريوي و پرسشنامه كيفيت زندگي بررسي و تكميل شدند. نهايتاً 42 بيمار مطالعه را به اتمام رساندند.
يافته‌ها: ميزان FEV1 در گروه A از محدوده 98-25 به 105-40 و ميزان FVC از 103-49 به 101-69 رسيد كه به ميزان معني‌داري افزايش داشته است اما در گروه B تفاوت معني‌داري مشاهده نشد. نمره كل پرسشنامه سنت جورج در گروه A از 75-8 به 77-2 و در گروه B از 72-11 به 74-6 رسيد كه نشانگر بهبود معني‌داري در نمرات هر دو گروه پس از مداخله نسبت به پيش از آن است.
نتيجه‌گيري: يافته‌ها نشان داد كه انجام منظم و مشخص ورزش‌هاي هوازي به تنهايي يا به همراه ورزش‌هاي مقاومتي در خانه باعث بهبودي در علايم حياتي و كيفيت زندگي بيماران مبتلا به آسم خفيف تا متوسط مي‌شود. البته تنها همراهي ورزش هوازي با ورزش مقاومتي است كه سبب بهبود برخي شاخص‌هاي اسپيرومتري مي‌گردد. از اينرو در درمان بيماران آسمي تركيبي از ورزش‌هاي هوازي و مقاومتي به‌صورت منظم توصيه مي‌شود.

The effects of aerobic and strength exercises on pulmonary function tests and quality of life in asthmatic patients
Article Type: Original Article
Abstract:

Background: Asthma is a major health condition in Iran. This randomized clinical trial was aimed for the comparison of the effects of two exercise protocols (aerobic and aerobic-strength) on the pulmonary indices and quality of life of asthmatic patients.
Methods: The study was conducted in pulmonary ward of Dr Shariati Hospital in Tehran, and Research Center of Exercise Medicine of Tehran in 2009. Fifty six asthmatic patients were selected and after two weeks of education, their spirometric parameters were recorded and the St George’s respiratory questionnaire was completed. Then patients were randomly assigned to two groups of A and B. For ten weeks group A did the aerobic-strength exercises and group B did only the aerobic ones at home. At the end, again their spirometric parameters were recorded and the questionnaire was completed. Finally 42 patients completed the study.
Results: After the intervention, FEV1 and FVC but not FEV1/FVC increased in group A. There were no changes in these parameters in group B. In addition, post-intervention FEV1 and FVC were significantly higher in group A than group B. All scores of St George’s respiratory questionnaire were significantly improved in both groups but they were not different between them.
Conclusion: Our findings showed that regular aerobic exercises, individually or concomitant with strength exercises, could improve vital signs and quality of life of mild to moderate asthmatic patients. However, only aerobic exercises with strength ones improve spirometric parameters. Therefore, a combination of both aerobic and strength exercises could be considered in treatment protocols of asthmatic patients.

قیمت : 20,000 ريال