نكاتي درباره سفالوسپورين ها (نامه به سردبير)

مجله علمي سازمان نظام پزشكي جمهوري اسلامي ايران

دوره 21 - شماره 4

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

استئوپوروز شايع ترين بيماري متابوليك استخوان است كه شيوع آن امروزه در سرتاسر جهان در حال افزايش است. شيوع اين بيماري با سن و جنس ارتباط دارد به طوري كه در خانمها و در سنين يائسگي بيشترين شيوع را دارد. با توجه به افزايش اميد به زندگي و افزايش تعداد سالمندان به نظر مي رسد در دهه هاي آينده شيوع اين بيماري افزايش چشمگيري داشته باشد. در كشور ما نيز براساس مطالعه اي كه در شهر تهران انجام شده، شيوع استئوپودروز در زنان در رده سني 69-60 سال در ستون مهره ها 32.4% و در هيپ 5.9% و در مردان در همين سنين در مهره ها 9.4% و در هيپ 3.1% بوده است. بنابراين استئوپوروز مشكل جهاني براي نيمه دوم قرن حاضر خصوصا آسيا مي باشد و جهت ارتقاي سلامت جامعه پيشگيري، تشخيص و درمان به موقع آن اهميت به سزايي دارد. عارضه مهم استئوپوروز شكستگي مهره ها و گردن استخوان ران است كه موجب افزايش مرگ و مير و بيماري گيني ميگردد. امروزه بيش از 90% شكستگيهاي هيپ يا گردن استخوان ران در افراد 50 ساله يا بالاتر رخ مي دهد كه 80% اين موارد در زنها مي باشد. شكستگي ناشي از استئوپوروز هزينه هاي سنگيني را بر فرد و جامعه تحميل مي كند. عوامل خطر مهم شكستگي استخوان شامل سن، تراكم پايين استخوان، سابقه شكستگي ناشي از شكنندگي و سابقه فاميلي استئوپوروز مي باشد. امروزه تشخيص استئوپوروز عمدتا براساس اندازه گيري تراكم استخوان مي باشد. استئوپوروز يك بيماري چند عاملي است و پيشگيري و درمان آن پيچيده و مشكل ميباشد. اغلب درمانهايي كه امروزه براي استئوپوروز وجود دارد اثر ضد بازجذبي داشته تخريب استخواني را كم مي كنند. علاوه بر اين بعضي از آنها ميزان شكستگي پاتولوژيك استخوان را هم كم ميكنند. داروهاي جديد كه تشكيل استخوان جديد را زياد مي كنند در آستانه ورود به بازار هستند. لازم به ذكر است در همه انواع درمانها، وجود ميزان كافي كلسيم و ويتامين D براي اثربخشي داروها لازم مي باشد كه تامين آن ميتواند از طريق تغذيه يا مصرف مكمل باشد.

كلمات كليدي: