تاثير مكمل روي بر چگالي توده استخواني زنان يائسه مبتلا به پوكي استخوان: كارآزمايي باليني تصادفي دو سو كور

مجله پزشكي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي، درماني تبريز

دوره 31 - شماره 4

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

زمينه و هدف: بالا رفتن سن و سالمندي عامل مهمي در كاهش توده استخواني و به دنبال آن پوكي استخوان مي‌باشد. كاهش توده استخواني ممكن است به دليل كاهش تشكيل استخوان و افزايش تجزيه استخواني باشد. عنصر روي به عنوان يك ريز مغذي ضروري اثرات تحريكي و مثبت بر فعاليت استئوبلاستها، تشكيل استخوان، مهار فعاليت استئوكلاستها و بازجذب استخوان در شرايط آزمايشگاهي دارد‌. لذا مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير مكمل روي بر چگالي توده استخوان طراحي گرديد.
روش بررسي: اين پژوهش به روش كارآزمايي باليني تصادفي دوسوكور بر روي 32 زن يائسه مبتلا به پوكي استخوان مراجعه كننده به كلينيك شيخ‌الرئيس شهر تبريز انجام شد. افراد به طور تصادفي به 2 گروه تقسيم شدند.گروه مداخله (14=N) : در‌يافت روزانه يك عدد كپسول 220 ميلي‌گرمي سولفات روي حاوي50 ميلي‌گرم روي‌، گروه دارونما (19=N) دريافت روزانه دارو نما به مدت 90 روز دريافت كردند. اطلاعات فردي و پزشكي افراد با استفاده از پرسشنامه و دريافت غذايي با استفاده از 3 روز يادآمد 24 ساعته در شروع و پايان مطالعه تعيين شد. چگالي توده استخواني با روش X-ray absorptiometry در ابتدا و انتهاي مطالعه مورد ارزيابي قرار گرفت.
يافته ها: ميانگين سني جامعه مورد مطالعه 96/57 سال و ميانگين سن يائسگي زنان مبتلا به پوكي استخوان 61/48 سال برآورد شد. تفاوت معني‌داري از نظر سن، شاخصهاي تن‌سنجي سطح‌، تحصيلات و دريافت مواد مغذي مخصوصا روي، بين گروهها وجود نداشت. تغيير در ميانگين دريافت موادمغذي در طول مطالعه نيز معني‌دار نبود. ميانگين دريافت روي از رژيم غذايي در اين گروه از افراد به طور معني‌داري پايين‌تر از مقادير توصيه شده غذايي بود. بررسي و مقايسه چگالي توده استخواني در دو گروه‌ نشان داد كه در گروه مداخله پس از 90 روز مكمل ياري چگالي توده استخواني 15/5% و درگروه دارونما 8/2% بهبود يافته بود گرچه اين تفاوت از نظر آماري معني دار نبود (08/0=P).
نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان دهنده احتمال وجود اثرات مثبت مكمل ياري با روي بر چگالي توده استخواني در زنان يائسه مي‌باشد و انجام مطالعات بيشتر در حجم نمونه بيشتر پيشنهاد مي گردد.

Effect of Zinc Supplementation on Bone Mineral Density in Osteoporotic Postmenopausal Women: A Double blind RCT
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background and Objectives: Aging is a cause of bone mass reduction and osteoporosis. Bone mass reduction is due to both decreased bone formation and increased bone resorption. Zinc, as an essential trace element, has been shown to have a stimulatory effect on osteoblastic bone formation and an inhibitory effect on osteoclastic bone resorption. The aim of this study was to investigate the effect of Zinc supplementation on bone mineral density (BMD). Methods and Materials: This double-blind RCT was conducted on 32 osteoporotic postmenopausal women referred to rheumatologic clinic. The patients were randomly divided into two groups: (1) Intervention group (n=14): who received 220 mg/day zinc sulfate containing 50 mg elemental zinc daily for 90 days and (2) Placebo group (n=19): who received a placebo for 90 days period. Demographic and clinical information were collected by filling in a questionnaire. Nutritional intake was assessed using a 3 day food recall at the baseline and at the final of trial and X-ray absorptiometry was used for BMD measurement at baseline and end of trial
Results: Mean age and mean age of starting menopausal period was (57.96 and 48.61) years, respectively. There was no significant difference in age, level of education, anthropometric measures, and previous history of fracture between the groups at the baseline. BMD was improved up to 5.15% in intervention group compared with 2.8% in placebo group (P=0.08).
Conclusion: Zinc could improve BMD in postmenopausal osteoporotic women; however, further investigations are needed.