ارايه الگوي عملي نقشه سياست‌گذاري در سوانح ترافيكي كشور در سال 1387

مجله پژوهشي حكيم

دوره 12 - شماره 3

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: هدف از اين مطالعه تعيين و ارايه الگوي عملي نقشه سياست‌گذاري در سوانح ترافيكي كشور درسال 1387مي‌باشد.
روش كـار: در يك مطالعه كيفي پديده‌شناسي كه در سال 1387 در تهران انجام شد، ذي‌نفعان سوانح ترافيكي شناسايي شدند و سؤالات طراحي شده از طريق بحث‌هاي سيستماتيك گروهي مورد بحث قرار گرفت. سپس پرسشنامه روا و پايا شده طرح، پس از توجيه مسأله و كسب رضايت از افراد كليدي سازمان‌هاي ذي‌نفع، توسط كارشناسان آموزش‌ديده تكميل شدند. پس از ورود اطلاعات، مفاهيم و محتواي مشابه دسته‌بندي شد.سپس بر اساس نتايج و در تطبيق با نقشه كشورهاي منتخب، نقشه سياست‌گذاري كشور ارايه شد.
يافته‌ها: 26 كارشناس از سازمان‌هاي دولتي و غيردولتي ذي‌نفع با ميانگين سني 7 ±41 سال (بازه: 54 -27 سال) بررسي شدند. سازمان پيشنهادي براي راهبري و پيشگيري از سوانح ترافيكي ، پليس راهنمايي و رانندگي يا نهاد رياست جمهوري (بالاترين درصد، هركدام 13%) پيشنهاد شد. تنها 31% سياست‌گذاري‌هاي سوانح ترافيكي كشور بر اساس رويكرد سازمان بهداشت جهاني است. در 94% موارد، نقش سازمان‌ها نامشخص اعلام شد و عدم نظارت برعملكرد سازمان‌هاي ذي‌ربط به ميزان 39% به عنوان دليل روشن نبودن نقش سازمان‌ها اعلام شد. در خصوص ميزان اختيارات، نبود اختيارات لازم سازمان‌ها به ميزان 94%، و در مورد دلايل كاستي‌ها، نبود قانون مدون مورد نياز به ميزان 18% مطرح شد. از جمله اقدامات ضروري درجهت رفع كاستي‌ها، تصحيح قوانين مرتبط و تعيين حدود وظايف به ميزان 21%، واز نظر نوع حمايت‌هايي كه براي سازمان مسؤول مورد نياز است، تأمين بودجه لازم به ميزان 25% بالاترين درصد را نشان داد.
نتيجه‌گيري: پليس راهنمايي و رانندگي كشور مي‌تواند در صورت تفويض اختيار با داشتن اقتدار كامل، قوانين مدون،
شرح وظايف مشخص و بودجه كافي با حمايت مستقيم نهاد رياست جمهوري در كشور، نقش راهـبري و هماهنگ‌كننده را در پيشگيري از سوانح ترافيكي كشور عهده‌دار شود.

A Practical Model of Political Mapping in Road Traffic Injury in Iran in 2008
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Introduction: This study was conducted to assess political mapping in Iran and present a practical model on the state of road traffic injuries (RTIs).
Methods: A phenomenological qualitative study was developed to identify stakeholders on RTI in Iran in 2008. Designed questions were discussed by systematic discussion. After having written consent from main responsible stakeholders, the questionnaire was filled by trained experts about the rationale of the study and was analyzed. In comparison with other countries’ political mappings which were found by library and internet searching, political mapping of RTI in Iran was suggested.
Results: The mean age of subjects was 41±7 (range: 27-54) years. Subjects were 26 experts from governmental and nongovernmental organizations. The main proposed leading agencies were traffic police and presidency (13% each). Only 31% of our political mapping is according to approaches of WHO. In 94%, the organizations had unspecified roles; the reason was poor monitoring for RIT in 39%. Lack of adequate authority and lack of suitable legislation, appropriate laws and tasks definition and were 94% and 18% respectively. The most essential policy to overcome the problems was defined as appropriate legislation (21%), and the most frequent type of support that is needed was mentioned to be adequate budget (25%).
Conclusion: Traffic police can play the leading agency role by presidential support and protection by a strong authority, appropriate legislation, defined tasks and adequate budget.

قیمت : 20,000 ريال