مقايسه تاثير سه روش بخيه زدن بر آستيگماتيسم بعد از پيوند قرنيه در مبتلايان به كراتوكونوس

مجله انجمن چشم پزشكي ايران

دوره 17 - شماره 3

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

سابقه و هدف: بررسي اثر سه روش شامل بخيه زدن در ايجاد آستيگماتيسم بعد از عمل و ديد نهايي اصلاح شده بيماران در مبتلايان به كراتوكونوس. روش پژوهش: مطالعه بصورت كارآزمايي باليني با توزيع تصادفي بيماران در بيمارستان شهيد دكتر لبافي نژاد انجام شد. 103 چشم از 103 بيمار مبتلا به كراتوكونوس كه امكان استفاده از لنز تماسي براي آنها مقدور نبوده و يا ديد آنها با لنز تماسي كمتر از 30/80 بود تحت عمل پيوند نفوذي قرنيه قرار گرفتند. 15 مورد بعلت عدم مراجعه منظم و يك مورد بعلت نياز به بخيه مجدد از مطالعه حذف شد. بيماران پس از عمل مورد معاينات كامل چشم پزشكي قرار گرفته و ميزان آستيگماتيسم و ديد اصلاح شده در فواصل 1.5، 3، 6، 9 و 12 ماه بعد از عمل و دو ماه پس از برداشتن تمام بخيه ها اندازه گيري شد. يافته ها: از 87 مورد بيمار با پيگيري منظم، 26 مورد در گروه بخيه مجزا، 26 مورد در گروه بخيه پيوسته و 35 مورد در گروه بخيه تركيبي قرار گرفتند. ميانگين سني در سه گروه فوق بترتيب 8.4±27.2، 9±29 و 8.7±30.3 سال بود (P>0.05) و 1.5 ماه پس از عمل ميزان آستيگماتيسم در سه گروه، بترتيب 1.68±3.77، 2.1±5.4 و 1.79±4.1 ديوپتر بود (P=0.015). ميزان آستيگماتيسم نهايي دو ماه بعد از كشيدن تمام بخيه ها در سه گروه بترتيب 1.65±3.83، 1.9±3.37 و 2.79±3.88 بود (P=.851) و LogMAR ديد اصلاح نشده 1.5 ماه پس از عمل در سه گروه بترتيب 0.27±0.71، 0.20±0.72 و 0.29±0.63 بود (P=0.521) كه اين ميزان دو ماه پس از برداشتن بخيه ها در سه گروه بترتيب 0.23±0.47، 0.39±0.52 و 0.38±0.61 رسيد (P=0.378) و LogMAR ديد اصلاح شده نهايي دو ماه پس از كشيدن بخيه ها در سه گروه بترتيب 0.14±0.08، 0.23±0.13 و 0.16±0.09 بود (P=0.530). نتيجه گيري: ميزان آستيگماتيسم و ديد نهايي بيماران مبتلا به كراتوكونوس بعد از عمل پيوند قرنيه، در سه روش بخيه مجزا، پيوسته و تركيبي قابل مقايسه بوده و تفاوت آماري معني داري بين سه گروه مشاهده نمي شود.

Comparison of the effect of three types of suturing techniques on post-keratoplasty Astigmatism in patients with Keratoconus
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Purpose: To compare the effect of 3 common suturing techniques on post-keratoplasty Astigmatism and final best corrected visual acuity (BCVA) in patients with Keratoconus. Patients and Methods: In this randomized clinical trial, performed at Labbafinejad medical center, 103 eyes of 103 patients with advanced keratoconus, who were contact lens-intolerant, and/or with contact lens corrected visual acuity was less than 20/80 underwent penetrating keratoplasty. 15 cases with irregular follow-up and one who needed resuturing were excluded from the study. All patients had complete follow-up examinations with measurement of astigmatism and BCVA at regular examinations 1.5, 3, 6 and 12 months post-operatively and 2 months after complete suture removal. Results: Among 87 patients with regular follow-up, 26 cases underwent PK with interrupted suturing technique, 26 cases had single running sutures and in 35 cases the suturing technique was combined (Interrupted sutures+single running). The mean age in 3 group was 27.2±8.4, 29±9 and 30.3±8.7 years, respectively (P>0.05). Post-operative astigmatism was 3.77±1.68, 5.4±2.1 and 4.1±1.79 diopters in the 3 groups, respectively (P=0.015). The final post-operative astigmatism 2 months after complete suture removal was 3.83±1.65, 3.37±1.9 and 3.88±2.79 respectively (P=0.851). BCVA LogMAR two months after complete suture removal was 0.08±0.14, 0.13±0.23 and 0.09±0.16, respectively (P=0.53). Conclusion: Post-keratoplasty astigmatism and BCVA are comparable in 3 suturing techniques (Interrupted, single running and combined) applied for patients with Keratoconus.