بررسي هيستولوژيك استخوان بازسازي شده در دو تكنيك كشش كال استخواني و پيوند استخواني اتوژن در گوسفند

مجله دانشكده دندانپزشكي مشهد

دوره 33 - شماره 1

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: ميزان موفقيت ايمپلنت هاي قرار داده شده در تكنيك هاي عريض كردن ريج بستگي به كيفيت استخوان بازسازي شده دارد، بنابراين جهت اثبات اين امر نياز به بررسي هيستولوژيك اين روش ها است. اين مطالعه به منظور مقايسه هيستولوژيك استخوان بازسازي شده در دو تكنيك ديستركشن استخواني و پيوند استخواني اتوژنوس كه جهت عريض كردن ريج استفاده شده است انجام گرديد.
مواد و روش ها: اين مطالعه به صورت Pilot بر روي نواحي بي دنداني فك گوسفند (Dental pad) انجام شد. در قسمت قدامي يك طرف منديبول گوسفند روش ديستركشن استخواني و در طرف ديگر فك تكنيك پيوند استخواني اتوژنوس انجام و قسمت هاي خلفي ناحيه به عنوان كنترل انتخاب شد. پس از 8 هفته از انجام تكنيك هاي فوق گوسفندها قرباني شدند و باز كردن مجدد محل انجام شد و بافت هاي استخواني در هر ناحيه جهت ارزيابي هيستولوژيك آماده و مقايسه هيستولوژيك انجام شد.
يافته ها: در ناحيه كنترل تنها بافت استخواني نرمال مشاهده شد و هيچگونه شواهدي مبني بر وجود بافت فيبروزه يا غضروف وجود نداشت. در ناحيه پيوند ترابكول هاي استخواني به صورت لاملار همراه با نواحي Resting با بافت فيبروزه كمتر و غير فعال مشاهده شد. آماس در اين ناحيه به صورت مزمن متوسط و در بعضي نواحي شديد بود. در ناحيه ديستركشن تركيبي از استخوان Woven و لاملار بالغ ديده شد كه در استرومايي از الياف كلاژن و عروق خوني و فيبروبلاست هاي درشت و فعال قرار داشتند. ميزان آماس نسبت به ناحيه پيوند كمتر بود. در بعضي از قسمت ها غضروف نيز وجود داشت.
نتيجه گيري: عليرغم وجود بعضي مزايا براي پيوند اتوژنوس، ولي به علت داشتن مشكلات تكنيكي برداشتن پيوند و وجود تحليل استخوان در دوره ترميم و داشتن تصوير هيستولوژيك ضعيف در مقايسه با ديستركشن، تكنيك استئوژنزيس ديستركشن مي تواند به عنوان تكنيك مناسب جهت افزايش ضخامت استخواني بكار برده شود.

Histologic Evaluation of Regenerated Bone in Distraction Osteogenesis Technique and Autogenous Bone Graft in Sheep
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Introduction: The success rate of implantation in augmented ridges depends on the quality of regenerated bone. Histologic studies are needed to stablish bone formation in these techniques. This study was performed to compare histologic features of regenerated bone in Distraction osteogenesis and autogenous bone graft in ridge augmentation.
Materials & Methods: This pilot study was done in mandiubular dental pads of sheep. Distraction osteogenesis was performed on one side and the other side was augmented using autogenous bone graft. Posterior pad in each side was used as control. After 8 weeks, reentries were performed and sheep were sacrificed. Bone tissue samples of each area were prepared for histologic evaluation and comparison.
Results: In control area, only normal bone tissue was observed and there was no evidence of fibrous or cartilage tissue. Bone trabecules in lamellar form were accompained with resting zones with less inactive fibrous tissue. There was moderate to severe chronic inflammation. In distraction zone, mature woven and lamellar bone was observed in some vascular and cellular stroma containing collagen fibers and blood vessels. There was less inflammation. In some area there was some cartilage.
Conclusion: In spite of some advantages for autogeuous bone graft, Due to its complications, technical difficulties, bone resorption and unfavourable histologic features compared with distraction, distraction osteogenesis technique could be used for ridge augmentation.