بررسي تاثير تحريكات همزمان حس سطحي و عمقي بر روي زبردستي كودكان 7-6 ساله سندرم داون آموزش پذير

مجله توانبخشي نوين

دوره 2 - شماره 2

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

زمينه و هدف: سندرم داون رايج ترين اختلال كروموزمي است كه در آن به دليل نقص در تجربه حسي مناسب، بسياري از مهارت هاي حركتي درشت و ظريف دچار نقصان مي باشد. با توجه به اهميت زبردستي بر تعامل كودك سندرم داون با محيط و استقلال در فعاليتهاي روزمره زندگي، توسعه آن اهميت بالايي دارد. هدف از اين مطالعه، بررسي تاثير تحريكات همزمان حسهاي سطحي و عمقي بر زبردستي كودكان سندرم داون آموزش پذير 7-6 ساله بود.
روش بررسي: در اين تحقيق، 33 كودك سندرم داون آموزش پذير 7-6 ساله، شركت و در سه گروه 11 نفره قرار گرفتند. در گروه اول، كودكان به مدت 30 دقيقه، سه بار در هفته، تحريكات حس سطحي دريافت كردند. كودكان گروه دوم در همين مدت تحريكات حس عمقي و كودكان گروه سوم بصورت همزمان، تحريكات حس سطحي و عمقي دريافت كردند. نتايج حاصل از سه گروه پس از 30 جلسه مداخله، كه با ارزيابي نهايي توسط آزمون زبر دستي ( purdue peg board ) به دست آمد، با هم مقايسه گرديد.
يافته­ها: بر اساس آزمون آناليز واريانس فاكتوريال دوحالتي و آزمون Repeated measurement، اختلاف تغييرات زبردستي بين 3 گروه، معني دار بود
(005 /0 ≥ p ). جهت بررسي روند پيشرفت زبردستي، هر يك از گروهها به صورت جداگانه تحت آزمونRepeated measurement قرار گرفتند. گروه سوم، روند صعودي معناداري در زبردستي نشان داد (005 /0 ≥ p). گروههاي اول و دوم، روند معناداري در بهبود زبردستي نشان ندادند (005 /0 ≥ p ).
نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين تحقيق، مي توان پيشنهاد نمود كه جهت بهبود زبردستي كودكان سندرم داون و احتمالا در ساير كودكاني كه با مشكلات كنترل حركتي روبرو هستند، مي توان از تحريكات همزمان حس سطحي و عمقي بهره برد .

The Investigation of effects of simultaneous stimulation of Exteroception and Proprioception on dexterity of 6-7 years old educable children with Down's syndrome
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background and aim: Down's syndrome is the most common chrosomal disorder in which the fine and gross motor skills due to lack of proper sensory experience are disturbed. the role of dexterity in Activity of daily living, interaction with environment and independency is quiet crucial in Down's syndrome. Therefore, the aim of this study was to investigate the effects of simultaneous application of exteroceptive and proprioceptive stimuli on the dexterity of 6-7 year old educable children with Down's syndrome.
Materials and methods: 33 Educable children with Down's syndrome were assigned in three groups (i.e. extercoceptive, proprioceptive, simultaneous application respectively) and participated in this study. In the first group, children received only exteroceptive stimulation for 30 minutes, 3 times a week. Children in the second group received only proprioceptive stimulation in the same period. Children in the third group received both stimulations simultaneously. Dexterity was evaluated through purdue peg bourd test after 5th, 10th, 15th, 20th, 25th, and at 30th sessions.
Results: Dexterity changes were significantly differed in all 3 groups (p<0.05) using repeated measurement test. In order to assess the improvement process of dexterity, every group was evaluated separately with dexterity test ( purdue peg board). Third group showed significant improvement in comparison with other groups (p<0.05). There was no significant improvement in dexterity in first and second groups (p>0.05).
Conclusion: The findings of current study suggest that simultaneous application of exteroceptive and proprioceptive senses could be used for improvement of dexterity in children with Down's syndrome and perhaps in children with motor control problems.

قیمت : 20,000 ريال