بررسي اپيدميولوژيك ودرمان بيماران مبتلا به شكستگي اربيتبستري شده در بخش جراحي پلاستيك و ترميمي بيمارستان امام خميني تهران

مجله گوش، گلو، بيني و حنجره ايران

دوره 20 - شماره 54

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: شكستگي هاي ناحيه ي اربيت بخش قابل توجهي از شكستگي هاي صورت را تشكيل مي دهد. در اين مطالعه بر آن شديم تا پيامد و ويژگي هاي اپيدميولوژيك بيماران مبتلا به شكستگي اربيتال را طي يك دوره 10 ساله در بخش جراحي پلاستيك و ترميمي بيمارستان امام خميني تهران بررسي نماييم .
روش كار: 103 بيمار دچار شكستگي اربيت وارد مطالعه شدند. اطلاعات استخراج شده پرونده هاي بيماران جمع آوري مورد بررسي آماري قرار گرفت.
نتايج: 68% بيماران درگروه سني20 تا40 سال قرار داشتند. نسبت جنسي مذكر به مونث 5 به1 بود. عمده ترين علت شكستگي، تصادفات ناشي از اتومبيل و شايع ترين محل آن در ناحيه ي كف اربيت بود. شايع ترين نشانه باليني اكيموز پري اربيت و شايع ترين صدمه همراه، شكستگي استخوان زايگوما بود. دوبيني، انوفتالموس و دفورميتي زمان مراجعه به ترتيب در 4/94%، 2/86% و 5/87% موارد با عمل جراحي بهبود يافت. فراواني انوفتالموس در بيماران دچار شكستگي ديواره داخلي اربيت بيش از بيماران دچار ساير شكستگي ها بود (02/0>P). بيماراني كه تحت برش Gillies قرار گرفتند، عوارض پس از عمل بيشتري داشتند (05/0>P). ما بين فراواني عوارض در بيماران و نوع شكستگي اربيت ارتباط معني داري وجود نداشت.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد در كشور ما سوانح رانندگي با اتومبيل عمده ترين عامل شكستگي هاي اريت مي باشد كه بيشتر در مردان جوان اتفاق مي افتد. به دليل وجود قابل ملاحظه صدمات در ارگان هاي مجاور به خصوص در مغز، در اين شكستگي ها بررسي مناسب و درمان سريع را مي بايست مد نظر قرار داد.

Epidemiologic evaluation and management of patients with orbital fractures admitted to plastic and reconstructive surgery ward in Imam Khomeini hospital, Tehran, Iran
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Introduction: Orbital fractures comprise a significant part of facial traumas. The purpose of this study was to evaluate the outcome and epidemiologic features of patients with orbital fractures in Imam Khomeini hospital over a 10-year period.
Materials and Methods: One hundred and three patients with orbital fractures were included in this study. Data obtained from medical records of patients were statistically analyzed.
Results: 68% of patients were in the age range of 20-40. The male to female ratio was 5 to 1. Motor vehicle accidents were the main cause of injury and most frequently involved area was the orbital floor. The main clinical finding was echymosis and the most common associated injury was zygomatic bone fracture. Diplopia, enophthalmos and deformity were improved in 94.5%, 86.2% and 87.5% of cases postoperevtively. The frequency of enophthalmos in patients with medial wall fracture was significantly more than patients with fractures of other orbital areas (P<0.05). Patients who underwent Gillies approach had significantly more postoperative complications (P<0.05). There was no significant correlation between the location of orbital fracture and postoperative complications.
Conclusion: It seems that young males have the highest risk of orbital fractures in our population and the most common etiology is car accidents. Due to significant injuries in adjacent tissues especially the brain, appropriate evaluation and early management should be considered in these fractures.

قیمت : 20,000 ريال