اثر ژل نيترات پتاسيم در درمان حساسيت هاي عاجي دندان و مقايسه آن با ژل سديم فلورايد

مجله دانشگاه علوم پزشكي بابل

دوره 9 - شماره 1

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

سابقه‌ و هدف‌: حساسيت‌ عاجي‌ دندان‌ يكي‌ از مشكلات‌ شايع‌ در بيماران‌ پريودنتال‌ مي‌باشد. امروزه‌ از روشهاي‌ مختلفي‌ نظير درمانهاي‌ موضعي‌ جهت‌ تخفيف‌ علايم‌ و يا درمان‌ حساسيتهاي‌ عاجي‌ استفاده‌ مي‌شود كه‌ از اين بين مي‌توان‌ به‌ ژل‌ سديم‌ فلورايد يا نيترات‌ پتاسيم‌ اشاره‌ نمود. هدف از اين‌ مطالعه‌ مقايسه اثرات‌ درماني‌ دو ژل‌ حاوي‌ ماده‌ مؤثر مي باشد‌.
مواد و روشها: در يك‌ كارآزمائي‌ باليني‌ دوسوكور 70 نفر از بيماران‌ 50-30 ساله‌ مراجعه ‌كننده‌ به‌ بخشهاي‌ تشخيص‌و پريودنتولوژي‌ دانشكده‌ دندانپزشكي‌ كه‌ داراي‌ حساسيت اوليه‌ بودند، به‌ شكل‌ تصادفي‌ ساده‌ انتخاب ‌شدند. ژل هاي‌ مورد استفاده‌ شامل‌ سديم‌ فلورايد 23/1%، نيترات‌ پتاسيم‌ 5% و پلاسبو بودند. درمان‌ با ژل‌ هفته‌اي‌ يكبار به‌ مدت‌ چهار هفته‌ انجام‌ شد. دندانهاي‌ مورد مطالعه‌ در روزصفر، در ماه‌ اول‌ هفته‌اي‌ يكبار و تا سه ماه ماهي يكبار مورد معاينه قرار گرفتند وعلايم‌ بيمار برحسب‌ مقياس‌ Visual Analog Scale از 10-0 دسته‌بندي‌ شدند.
يافته‌ها: در اين‌ مطالعه‌ تمامي‌ گروهها در طول‌ درمان ‌(از هفته‌ اول‌ تا چهارم‌) بهبود نسبي ‌(كاهش‌ شدت‌ درد بين‌رتبه‌ 5-3) حساسيت‌ عاجي‌ را گزارش‌ نمودند. اما در جلسات‌ پيگيري تنها اثرات‌ درماني‌در گروههاي‌ سديم‌ فلورايد و نيترات‌ پتاسيم‌ باقي‌ ماند و در گروه‌ پلاسبو بيماران‌ به تدريج‌ حساسيت‌عاجي‌ را مجددا تجربه‌ نمودند. در هيچ‌ يك‌ از مقاطع‌ زماني‌ معاينه‌ دندان‌، اختلاف‌ معني داري بين‌ گروهها مشاهده نشد. همچنين‌ بين‌ دو جنس‌ و بين‌ دو ژل‌ حاوي‌ ماده‌ مؤثره‌ داروئي‌ از نظر آماري‌ اختلاف‌ معني داري‌ ديده‌ نشد.
بحث‌ و نتيجه‌گيري‌: ژل هاي‌ داراي‌ ماده‌ مؤثره‌ به‌ نسبت‌ پلاسبو تاحدي مي‌تواند باعث‌ كاهش‌ درد حساسيت‌ عاجي‌ شود اما اين‌ اثرات‌ در مورد ژلهاي‌ حاوي‌ ماده‌ مؤثر‌ه پس‌ از قطع‌ مصرف‌ تداوم‌ مي‌يابد در حاليكه‌ در مورد ژل هاي‌ فاقد ماده‌ مؤثره‌ ادامه‌ نمي يابد.