بررسي تاثير آموزش در نحوه نسخه نويسي پزشكان عمومي طرف قرارداد سازمان هاي بيمه گر در شهر شيراز

Zahedan Journal of Research in Medical Sciences, Journal of Zahedan University of Medical Sciences (Tabib-e-shargh)

Volume 9 - Number 4

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

زمينه و هدف: شواهد زيادي در ايران، در مورد تاثير آموزش هاي مختلف بر منطقي تر شدن تجويز نسخه هاي پزشكان وجود ندارد. هدف مطالعه حاضر بررسي الگوي تجويز دارو توسط پزشكان عمومي و ارزيابي تاثير آموزش بر نحوه نسخه نويسي مي باشد.
مواد و روش كار: در اين مطالعه نيمه تجربي 119 نفر پزشك عمومي در مطالعه شركت نمودند. آموزش لازم با بازخوراند علمي مشكلات نسخ به صورت فردي و يا شركت در يك كارگاه يك روزه انجام شد. تاثير آموزش نحوه نسخه نويسي با بررسي تغيير قبل و بعد بين مشكلات نسخه ها با آزمون t زوجي سنجيده شدوp<0/05معني دار تلقي شد
يافته ها: شايع ترين اقلام تجويزي (8/58 %) داروهاي تزريقي و آنتي بيوتيك ها(3/47) بودند. پس از آموزش، افزايش در روند منطقي تر شدن نسخه ها در اغلب اقلام دارو هاي تجويزي مشاهده گرديد. تجويز بيش از حد معمول دارو هاي تزريقي و ضد التهاب غير استروئيدي كاهش معني دار آماري را نشان داد. تغيير قابل ملاحظه اي در تجويز آنتي بيو تيك ها حاصل نشد اما تجويز دوز غير معمول آنتي بيوتيك ها و تجويز همزمان H2-Blocker و آمپرازول و همچنين تداخل درجه يك دارو ها با كاهش معني دار همراه بود.
نتيجه گيري: مداخله آموزشي بهبود نسبي در تجويز منطقي دارو ها را در پي داشت.

Effectiveness of the Feedback and Recalling Education on Quality of Prescription by General Practitioners in Shiraz
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: Although there is a great concern regarding rational use of drugs, the available evidence for the appropriate strategies to improve prescribing is scarce in Iran. The goal of the this study was to assess the prescribing pattern of general practitioners (GPs) in Fars province (Shiraz) and evaluate the effectiveness of the combination of feedback of individualized prescribing and workshop training programs.
Materials and Methods: A quasi experimental intervention study was conducted in which prescription copies of 119 GPs before and after intervention were compared. Physicians received individual instruction with specific recommendations or participated in a training workshop for improvement according to their baseline prescribing quality levels. The paired t-test was used to compare before and after results.
Results: The most frequently prescribed drugs were injectable drugs (58.8%) and antibiotics (47.3%). A trend toward increasing rational drug prescriptions was observed in most pharmacological components of prescriptions. Over-prescription of injectable and non-steroidal anti-inflammatory (NSAIDs) drugs showed statistically significant decrease, but the antibiotics showed no significant change. Unusual dose of antibiotic, concurrent prescribing of H2-blocker and Omeprazol and first degree drug-interaction also decreased significantly.
Discussion: The intervention showed that improving the quality of prescribing was feasible, particularly in over-prescribing.

قیمت : 20,000 ريال