بررسي كاربردي رزين پلي‌استر به همراه گليسرين به جاي سيليكون در تكنيك S10 پلاستينيشن

ارمغان دانش، فصلنامه علمي دانشگاه علوم پزشكي ياسوج

دوره 12 - شماره 1

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه و هدف: آموزش آناتومي بدن انسان علاوه بر معلم مجرب و متخصص به استفاده از تكنيك‌هاي كمك آموزشي مناسب نيز نياز دارد. قطعات پلاستينه جهت اهداف آموزشي بسيار مناسب مي‌باشند. هدف از اين مطالعه بررسي كاربردي رزين پلي‌استر به همراه گليسرين به جاي سيليكون در تكنيك S10 پلاستينيشن بود.
مواد و روش‌ها: اين يك مطالعه تجربي كاربردي است كه در سال 1384 در گروه علوم تشريحي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي ـ درماني اصفهان اجرا شد . پس از تهيه يك نفر جسد انساني جهت پلاستينيشن و تزريق محلول فيكساتيو به داخل تمام بدن از طريق شريان‌ها و فيكس شدن آن، مراحل تشريح (در ديواره خلفي تنه، نخاع و بصل‌النخاع)، آبگيري، چربي‌گيري، اشباع تحت فشار و پرداخت را انجام داده و سپس نمونه در تركيب پليمري كه شامل؛ رزين، گليسرين، كبالت و پراكسيد بود قرار داده شد. اين نمونه (گروه آزمايش) با نمونه آماده شده متعلق به دانشگاه هايدلبرگ آلمان (گروه كنترل) به وسيله دستگاه اونيورسال از نظر ميزان كشش، استحكام و انعطاف‌پذيري مورد مقايسه قرار گرفت. داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون آماري تي زوجي آناليز گرديد.
يافته‌ها: نتايج نشان داد كه ميانگين ميزان كشش گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل افزايش دارد، ولي اختلاف معني‌داري ندارد. بافت پلاستينه تهيه شده در لمس، خشك، بدون بو، غير سمي و شكل اصلي خود را دارا بوده و از نظر رنگ و قوام كاملاً مناسب بود و نماي مناسبي از اين ناحيه را ايجاد كرد. همچنين شفافيت و انعطاف‌پذيري بيشتري نسبت به گروه كنترل داشت.
نتيجه‌گيري: از نظر آماري اختلاف معني‌داري بين دو قطعه كنترل و آزمايش پيدا نشد. نمونه آماده شده با رزين پلي‌استر به همراه گليسرين بسيار مناسب، خشك، قابل انعطاف، غير سمي، رنگ و شكل اصلي خود راحفظ نموده و جهت آموزش آناتومي كاملاً مناسب است. با توجه به برتري‌هاي رزين پلي‌استر و ايجاد نمونه مشابه از نظر كشش، استحكام، انعطاف‌پذيري و نيز مقرون به صرفه بودن آن توصيه مي‌شود به جاي سيليكون از اين ماده به همراه گليسرين استفاده گردد و نمونه‌هاي مرطوب براي اهداف آموزشي پلاستينه گردند.

Comparison of Survey Used of Polyester Resin and Glycerin Instead of Silicon in S10 Technique of Plastination
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Introduction & Objective: Teaching human anatomy, at any level, relies not only on the expertise of a tutor but also on the availability and use of good teaching aids. Plastination specimens have a unique position as a teaching aid to exhibit accurate anatomical structures and are easy to be stored and handled by students. The aim of this study was to assess the comparative use of polyester resin instead of silicon in S10 technique of plastination.
Plastination, Polyester resin, Silicon, Flexibility, Force, Tension.
Materials & Methods: This is an applied experimental study which was performed on a human body after fixation of the cadaver .The polymer was prepared by mixing glycerin and polyester resin and the cobalt (accelerator) and peroxide (hardening material) were added to it. Dissection, dehydration, defatization and impregnation of the body were carried out. Finally, the palatinate of specimen was compared with the palatinate of Heidelberg university (standard group). The collected data were analyzed by SPSS software using paired T-test.
Results: The prepared palatinate specimen was dry, nontoxic and without noxious fumes and showed a normal anatomical position of structure. Flexibility, elasticity and traction were compared with those of standard specimen and no significant differences were observed. Injected colored polymers in vessels were detected easily.
Conclusion: According to this study, the palatinate specimen prepared by polyester resin polymer provided an excellent opportunity to demonstrate and study the dissected areas of the difficult structures which can be of great benefit in teaching gross anatomy. In addition, because of the durability, safety, reduction in toxic and noxious fumes of formalin, the palatinate specimens can be unique materials as a teaching aid along with the Wet specimens.