كاركردهاي عصب ـ روانشناختي در اقدام‌كنندگان به خودكشي مبتلا به اختلال افسردگي اساسي

مجله روانپزشكي و روانشناسي باليني (انديشه و رفتار)

دوره 12 - شماره 4

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

هدف: كاستي‌هاي عصب- روانشناختي اختلال افسردگي اساسي ممكن است با خطر اقدام به خودكشي در بيماران مبتلا به اين اختلال ارتباط داشته باشند. در اين بررسي، كاركرد‌هاي عصب- روانشناختي بيماران افسرده اساسي داراي سابقه دست‌كم يك اقدام به خودكشي و بيماران افسرده اساسي بدون سابقه اقدام به خودكشي و افراد سالم مقايسه شده است.
روش: در يك بررسي پس‌رويدادي يا علي- مقايسه‌اي پانزده بيمار مبتلا به اختلال افسردگي اساسي غيرسايكوتيك داراي سابقه اقدام به خودكشي، پانزده بيمار مبتلا به اختلال افسردگي اساسي غيرسايكوتيك بدون سابقه اقدام به خودكشي و پانزده آزمودني بهنجار از نظر كاركرد عصب- روانشناختي مقايسه شدند. آزمودني‌ها به شيوه در دسترس انتخاب شدند. گروه‏ها از لحاظ متغيرهاي سن، جنس و تحصيلات همتا شدند. به‌كمك آزمون‌هاي دسته‌بندي كارت‌هاي ويسكانسين (WCST)، رنگ- لغت استروپ (SC-WT)، مقياس حافظه وكسلر تجديدنظر شده (WMS-R) و پرسش‌نامه افسردگي بك (BDI)، چهار حوزة كاركرد اجرايي، توجه انتخابي، حافظه ديداري و حافظه كلامي سنجيده شدند. داده‌ها به‌كمك آزمون‌هاي آماري تحليل واريانس چندمتغيري، آزمون تعقيبي توكي و روش تحليل كوواريانس تحليل شدند.
يافته‌ها: بيماران افسرده اساسي غيرسايكوتيك داراي سابقه اقدام به خودكشي به‌طور معني‏داري بدتر از دو گروه ديگر در آزمون‌هاي دسته‌بندي ويسكانسين (001/0>p ) و رنگ- لغت استروپ (001/0>p ) بودند.
نتيجه‌گيري: نارسايي‌هاي كاركردي بيماران افسرده اساسي غيرسايكوتيك داراي سابقه اقدام به خودكشي در كاركرد اجرايي و توجه انتخابي بيش از آن چيزي است كه در اختلال افسردگي اساسي بدون سابقه اقدام به خودكشي ديده شده است. اين كاستي‌هاي عصب- روانشناختي در اختلال افسردگي اساسي ممكن است يك عامل خطر براي اقدام به خودكشي باشد.

Neuropsychological Function in Patients with Major Depressive Disorder and Suicidal Attempt
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Objectives: Neuropsychological dysfunction in major depressive disorder may be associated with the suicide risk in these patients. In this study, neuropsychological functions in patients with major depre-ssion and at least one prior suicide attempt, in patients with major depre-ssion and no history of suicide attempt, and healthy controls were compared.
Method: In this causal or ex post facto study, fifteen patients with non-psychotic major depressive disorder and at least one prior suicide attempt, fifteen patients with non-psychotic major depressive disorder who had no history of suicide attempts, and fifteen normal subjects were compared with one another based on their neuropsychological function. Subjects were selected upon their availability. Groups were matched for age, sex, and education. Using Wisconsin Card Sorting Test (WCST), Stroop Color-Word Test (SC-WT), Revised Wechsler Memory Scale (WMS-R), and Beck’s Depression Inventory (BDI), 4 domains: executive functions, selective attention, visual memory, and verbal memory were assessed. Statistical tests of multi-variable analysis of variance, Tukey test, and co-variance analysis method were applied in data analysis.
Results: Non-psychotic major depressive patients with history of suicide attempt performed significantly worse than the other two groups on WCST (p<0.001) and SC-WT (p<0.001).
Conclusion: Executive function and selective attention is more impaired in the first group than the second one. Impairments of per-formance in the executive function and selective attention in major depressive patients with prior suicide attempt are more extensive than what previously observed in major depressive disorder without suicide attempt. Neuropsychological impairments in major depressive disorder may be a risk factor for suicide attempts.

قیمت : 20,000 ريال