بررسي عوامل مرتبط با تولد كودكان مبتلا به تالاسمي ماژور در بابل (85-1376)

مجله دانشگاه علوم پزشكي بابل

دوره 9 - شماره 6

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

سابقه‌ و هدف‌: با وجود موفقيت آميز بودن استراتژي غربالگري داوطلبين ازدواج در كاهش تولد كودكان مبتلا به تالاسمي ماژور، همچنان شاهد تولد اين كودكان در سطح كشور از جمله شهرستان بابل هستيم. هدف از اين مطالعه بررسي عوامل مرتبط با تولد كودكان مبتلا به تالاسمي ماژور بين سالهاي 76 تا 85 در شهرستان بابل مي باشد.
مواد و روشها: اين مطالعه بر روي كليه والدين كودكان مبتلا به بتاتالاسمي ماژور از سال 1376 تا 1385 به عنوان گروه مورد و زوجين ناقل بدون فرزند تالاسمي ماژور به عنوان گروه شاهد انجام شد. اطلاعات مورد نياز كه شامل سن، جنس، محل زندگي، رابطه خويشاوندي والدين، وضعيت بيمه، وضعيت غربالگري، مشاوره ويژه تالاسمي، آموزش در باره تالاسمي، وضعيت تشخيص قبل از تولد(Prenatal DiagnosisPND) بود، در پرسشنامه اي جمع آوري و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كه داشتن بيمة والدين قبل از تولد كودك در گروه شاهد(8/13-3/2=CI)پنج مميز شش برابر گروه مورد بوده است (0.001>p). هم چنين از نظر مراقبت‌هاي مستمر قبل از بارداري، اين مراقبت‌ها در گروه شاهد 8/95 برابر گروه مورد بوده است (0.001>7CI=18/5-496, p و8/95=OR). از لحاظ ارتباط فاميلي رابطة معني‌داري بين گروه شاهد و مورد وجود نداشت. از نظر آموزش در باره تالاسمي اختلاف معني‌داري بين دو گروه وجود داشت يعني زوجين آموزش ديده در گروه شاهد 33 برابر گروه مورد بوده است (0.001>CI=7-153 , p و83 =OR)پس از وارد كردن كليه متغير ها در مدل رگرسيون لجستيك بيشترين تاثير به ترتيب مربوط به آموزش در مورد تالاسمي و مراقبت هاي مستمر و سپس داشتن بيمه بوده است(0.0001>p).
نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان مي دهد كه آموزش در مورد تالاسمي به داوطلبين ازدواج و مراقبت هاي مستمر پس از ازدواج در مورد زوجين ناقل ومشاوره هاي ويژه تالاسمي در مورد اين زوجين و بيمه بودن زوجين از فاكتورهاي مهم و اساسي در كاهش ميزان تولد كودكان مبتلا به بتا تالاسمي ماژور مي باشد.

FACTORS RELATED TO THE BIRTH OF CHILDREN WITH THALASSEMIA MAJOR IN BABOL DURING 1997-2006
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

BACKGROUND AND OBJECTIVE: The premarital screening of β-thalassemia was performed all over the county of Iran from 1997. Although this program can reduce the large number of children born with thalassemia, we are still witness to the birth of these children. The aim of this study was to survey the associated factors accompanied with the birth of children with thalassemia major in Babol, Iran during 1997-2006 in spite of this screening program.
METHODS: This study was conducted on all parents of children with beta thalassemia major as case group and the carrier couples who had no child with thalassemia major as control group from 1997-2006. Data including age, sex, relations, insurance condition, screening condition, PND (prenatal diagnosis) condition, consultation and education about thalassemia were collected by a questionnaire and then analyzed.
FINDINGS: Comparing two groups, the following results were obtained: being insured in control group was 5.6 (CI=2.3-13.8) times more than case group (p<0.001). Continuous care before pregnancy in control group was 95.8 times more than case group (OR=95.8, CI=18.5-496, p<0.001). Considering family relation there was not significant relationship between two groups. The trained couples in control group were 33 times more than case group (OR= 33, CI= 7-153, p<0.001). After bring all variables in logistic regression model, the most effect is related to the education about thalassemia, continuous cares and being insured, respectively (p<0.0001).
CONCLUSION: The results of this study showed that education about thalassemia, continuous care after marriage, thalassemia consultations, and being insured are the important factors to decrease the birth rate of the children suffering from major thalassemia.