مدل سازي تحليل بقاء با استفاده از مدل كاكس در بيماران مبتلا به سرطان معده

مجله اپيدميولوژي ايران

دوره 3 - شماره 2&1

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه و اهداف: سرطان به عنوان يك مسئله مهم بهداشتي در كشورهاي صنعتي به شمار مي رود و در كشورهاي درحال توسعه شيوع بيماري هاي واگير ابعاد جدي اين مسئله را پنهان داشته است. در كشور ما اهميت بيماري در حال افزايش است و در اين ميان سرطان معده در اكثر پژوهش هاي انجام گرفته پس از سرطان پوست، رتبه اول يا دوم را دارا بوده است. اين سؤال هميشه مطرح بوده است كه پس از تشخيص وجود سرطان ميزان بقاء در مبتلايان به عنوان يك شاخص در ارزشيابي كنترل سرطان چقدر است و تغييرات آن با مشخصات فرد بيمار، درجه پيشرفت بيماري و ساير عوامل مؤثر چگونه است.
روش كار: در اين بررسي كليه بيماران مبتلا به سرطان معده در فاصله زماني 1/1/1380 تا 29/12/1384 ثبت شده در مركز ثبت تومور استان فارس به صورت سرشماري انتخاب شدند. اطلاعات مربوط به بقاء بيماران به صورت تلفني، مراجعه به منازل بيماران و پرونده هاي پزشكي ايشان و ساير منابع به دست آمد. در نهايت توسط دو روش ناپارامتري برآورد تابع بقاء، كاپلان مير (Kaplan-Meier) و مدل مخاطره متناسب كاكس (Cox proportional hazard model) و با در نظر گرفتن 05/0 به عنوان سطح معني داري و با استفاده از نرم افزار آماري 13SPSS آناليز داده ها صورت پذيرفت.
نتايج: از مجموع 442 بيمار مبتلا به سرطان معده 6/68% (303 نفر) مذكر مي باشند. ميانگين سن مبتلايان 4/58 سال (انحراف معيار = 46/14) مي باشد. در تحليل تك متغيره با روش كاپلان - مير ارتباط معني داري بين متغيرهايي از جمله سن تشخيص سرطان (001/0>P)، درجه تمايز يافتگي تومور (009/0=P)، متاستاز بيماري (001/0>P) و نوع اولين درمان
(0/001>P) با بقاء بيماران مشاهده گرديد. هم‌چنين ارتباط معني داري بين بقاء و جنسيت، گروه قومي، وزن، شاخص توده بدني (BMI)، مصرف دخانيات، سابقه فاميلي ابتلا به يك نوع سرطان در بستگان نزديك و دور، محل سكونت، بعد خانوار، وضعيت تأهل، شغل مردان و زنان، ميزان درآمد ماهيانه به دست نيامد. درتحليل چند متغيره با مدل كاكس تنها متغيرهاي سن تشخيص بيماري، درجه تمايز يافتگي تومور و متاستاز معني دار گرديد.
نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين بررسي نياز به تشخيص زودرس سرطان در سنين پائين تر و در مراحل اوليه سرطان، جهت افزايش طول عمر بيماران ضروري به نظر مي رسد.

Modeling Survival Analysis in Gastric Cancer Patients Using the Proportional Hazards Model of Cox
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background & Objectives: Cancer has been traditionally regarded as a fatal disease; it is a major public health problem in many countries throughout the world. In recent years, cancer morbidity and mortality has increased in our country and notably stomach cancer now ranks second or third among all cancers types with regard to morbidity.
Methods: Our study included all gastric cancer patients registered in the cancer registry of Fars province. The patients' survival status was followed using phone calls and death records from hospitals, other medical centers, and the city's cemetery. Data analysis involved the use of the nonparametric Kaplan-Meier and Cox proportional hazards models and was performed with the software package SPSS V.13.
Results: Of the 442 patients with gastric cancer, 303 cases (68.6 percents) were male, and the mean age of patients was 58.41 years (SD=14.46). In univariate analysis with the KM method, a statistically significant association was found between survival rates and the following factors: age at diagnosis (P<0.001), tumor grade (P=0.009), presence of metastases (P<0.001), and type of the initial treatment (P=<0.001). Factors without a significant relationship with the survival rate included sex, ethnicity, weight, BMI, tobacco use, history of cancer in close or distant relatives, place of residence, number of children, marital status, occupation, and income. In Cox regression, only age at diagnosis, tumor grade, and the presence of metastases showed a significant association with survival rates.
Conclusions: Our results imply that early detection of cancer at a lower age and in lower tumor grades could be important for increasing the patients' life expectancy.

قیمت : 20,000 ريال