اثر اريتروپوئيتين نوتركيبي خوراكي بر خونسازي در نوزادان نارس

Iranian Journal of Pediatrics (مجله بيماري هاي كودكان ايران)

دوره 17 - شماره Suppl.2

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

هدف: اريتروپوئيتين هورمون اساسي براي خون سازي است. اريتروپوئيتين نوتركيبي براي پيشگيري و درمان كم خوني نوزادان نارس موثر مي باشد. هدف اين مطالعه تعيين اثر اريتروپوئيتين نوتركيبي خوراكي بر خون سازي در نوزادان نارس مي باشد.
روش مطالعه: در اين مطالعه كارآزمائي باليني تصادفي شده نوزدان كم وزن و نارس با وزن كمتر يا برابر با 1800 گرم و سن داخل رحمي برابر يا كمتر از 34 هفته وارد مطالعه شدند. نوزادان به دو گروه، گروه اول اريتروپوئيتين نو تركيبي خوراكي و گروه دوم شاهد بطور اتفاقي ساده انتخاب گرديده اند. اريتروپوئيتين با دوز 1200 واحد به ازاي هر كيلوگرم وزن در هفته ( 3 روز) ساخت كارخانه CIMAB كوبا و به هر دو گروه قطره سولفات آهن داده شد. هموگلوبين، هماتوكريت، شمارش رتيكولوسيت، سطح اريتروپوئيتين و فريتين سرم قبل از شروع درمان و روز دهم و روز آخر قبل از ترخيص اندازه گيري شد. پس از جمع آوري اطلاعات توسط تست T و اندازه گيري مكرر، نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل صورت گرفت.
يافته ها: ميانگين (انحراف معيار) سن داخل رحمي گروه شاهد و اريتروپوئيتين به ترتيب 7/30 (5/2) و 3/30 (9/0) هفته و وزن 1392 (196) و 1328 (267) گرم بوده كه اختلاف معني دار نبود. پس از مداخله شمارش رتيكولوسيت در گروه شاهد 36/1 (96/0) و گروه اريتروپوئيتين 99/2 (45/1) درصد بود كه اختلاف معني دار بود (009/0=P). متوسط سطح سرمي اريتروپوئيتين در گروه شاهد 7/8 (4) و گروه اريتروپوئيتين 18 (11) ميلي واحد در ميلي ليتر بود كه اختلاف قابل توجه بوده است (006/0=P). سطح متوسط هموگلوبين و هماتوكريت در دو گروه اختلاف قابل ملاحظه اي نداشت (3/0=P).
نتيجه گيري: اريتروپوئيتين نوتركيبي خوراكي موجب افزايش قابل توجه سطح اريتروپوئيتين سرم و شمارش رتيكولوسيت گرديد (تحريك خون سازي) ولي باعث افزايش هموگلوبين و هماتوكريت نگرديد.

Enterally Recombinant Erythropoietin Stimulates Erythropoiesis in Preterm Infants
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Objective: Erythropoietin (Epo) is an essential hormone for erythropoiesis. Parenterral recombinant erythropoietin (rEpo) is effective for prevention of anemia of prematurity (AOP). The aim of this study was to determine the effect of enteral rEpo on erythropoiesis in preterm infants.
Material & Methods: This is a randomized clinical trial (RCT) study performed on preterm infants (£1800gr birth weight and £34 weeks gestational age [GA]). Two groups of infants were randomly included in the study by sequential admissions. One group (n=7) received Epo (CIMBA. Cuba) 1200U/kg per week (3 days a week) plus ferrous sulfate (3-6 mg/kg/day). The control group (n=7) received only ferrous solfate. Hemoglobin (HB), Hematocrit (Hct) reticulocyte count, serum Epo and ferritin level were measured at baseline, after 10 days and on discharge. Collected data were tested by T-test and repeated measurement and analyzed by SPSS software.
Findings: Mean (SD) GA of control group (n=7) were 30.3 (0.9) weeks and Epo group (n=7) were 30.7 (2.56) (P=0.7). The mean (SD) body weight of control group was 1392 (196) gr and Epo group 1328 (267) gr. Reticulocytes count at the end of study in Epo group was significantly more than in control groups [2.99 (1.45) vs 1.36 (0.96)] (P<0.009). Serum mean erythropoietin level in Epo group was significantly more than in control group [18 (11) vs 8.7 (4)] (P=0.006). Mean serum ferritin level in Epo group was lower than in control group although statically not significant [238 (78.59) vs 340 (166.51)] (P=0.4). There was no significant difference in Hb and Hct between the two groups (P=0.3).
Conclusion: Oral administration of rEpo increased significantly serum Epo and reticulocytes count (stimulated erythropoiesis) but did not increase Hb and Hct in preterm infants.