تأثير آموزش بر بهبود تحمل رژيم آهن‌زدايي دفروكسامين زير پوستي در بيماران تالاسمي شديد

طب جنوب، دوماهنامه پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني بوشهر

دوره 8 - شماره 2

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: خط اول آهن زدايي در بتا تالاسمي ماژور تزريق دفروكسامين زير پوستي روزانه با استفاده از پمپ است. ميزان تحمل بيماران نسبت به اين رژيم درماني متغير است. هدف اين مطالعه بهبود تحمل بيماران با رويكرد شناختي، با استفاده از آموزش بيماران و والدين بود.
مواد و روش‎ها: در يك مطالعه مورد– شاهدي، تعداد 87 بيمار مبتلا به تالاسمي شديد در بخش تالاسمي مركز آموزشي درماني فاطمه زهرا (س) بوشهر از تيرماه لغايت مهر 1380 مورد بررسي قرار گرفتند. 38 بيمار (50 درصد پسر و 50 درصد دختر) در گروه آموزش و 40 بيمار (65 درصد پسر و 35 درصد دختر) در گروه شاهد به صورت تصادفي تقسيم شدند. آموزش شامل سخنراني و آموزش عملي تزريق دسفرال بود. پرسشنامه با روش مصاحبه حضوري تكميل شد. ميزان استفاده از دسفرال، كاركرد پمپ، عوارض جانبي و سطح آگاهي بيماران و والدين آنها و سطح سرمي فريتين در ابتدا و انتهاي بررسي مقايسه شدند. سطح آگاهي بلافاصه بعد از جلسه آموزش نيز ارزيابي شد.
يافته‏ها: متوسط سن گروه آموزش 6/14 سال و گروه شاهد 13 سال بود. دو گروه از نظر سن، وزن و توزيع جنسي مشابه بودند (05/0P) و احساس درد در محل تزريق، قرمزي، خارش و ورم به طور قابل توجهي كمتر گزارش شد (01/0>P)؛ ولي در گروه شاهد تفاوت قابل توجه نبود (05/0P). سطح فريتين سرم در دو گروه در ابتدا و انتهاي بررسي تغيير قابل توجهي نكرد(05/0نتيجه‏گيري: رويكرد شناختي باعث بهبود نسبي در تحمل رژيم درماني با دسفرال شد. آموزش به صورت سخنراني اگر چه در افزايش سطح آگاهي بيماران و والدين كمك زيادي نكرد، اما آموزش عملي به همراه سخنراني توانست در بهبود كار با دستگاه پمپ و كم كردن عوارض موضعي تأثير قابل توجهي داشته باشد.

Improving adherence with deferoxamine regimen in thalassemia major using education
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: Subcutaneous deferoxamine is the first line for management of iron overload in thalassemia major. There is a wide deferoxamine adherence variation in patients with thalassemia major. In order to assess the effect of education on patients and their parents, a cognitive approach was used.
Methods: In a randomized control trial, 78 consecutive patients with thalassemia major were randomly divided into educational (38 cases, 50% male and 50% female) and control (40 cases, 65% male and 35% female) groups. Oral and practical education sessions for deferoxamine injection were planned. Deferoxamine usage, pump function, side effects, knowledge levels of the patients and their parents, and ferritin serum levels were assessed before and after the trail. The knowledge was also evaluated promptly after educational sessions.
Results: the mean age of experimental and control groups were 14.6 and 13.0 years, respectively. There was no significant difference in age, sex and weight (P>0.05) at the end of the study, there was no significant change in the level of knowledge in both groups; however, the patients who used deferoxamine at least 5 times a week were increased in the experimental group (P<0.05). Pain, irritation, redness and edema at local injection sites were reported lesser by experimental subjects after education (P<0.01), but the frequency of these local complications did not change in the control group (P>0.05). Both groups reported improvement in pump function (P>0.001).
Conclusion: A cognitive approach had relatively significant effect on deferoxamine adherence. However, educational sessions had not dramatic change in knowledge levels of the patients and their parents, but oral and practical education produced a significant change in decreasing local side effects of subcutaneous deferoxamine in thalassemia major.

قیمت : 20,000 ريال