شيوع گواتر و يد ادرار در دانش آموزان 11-6 سالة شهر يزد در سال 1381

مجله دانشگاه علوم پزشكي رفسنجان

دوره 3 - شماره 2

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

سابقه و هدف: اختلالات ناشي از كمبود يد يكي از مهم‌ترين اپيدمي‌ها در دنيا مي‌باشد و در كشور ما نيز از سال‌هاي گذشته به عنوان يكي از اپيدمي‌هاي مهم بوده است. اينك از شروع برنامه يددار كردن نمك نزديك به 10 سال مي‌گذرد. براي ارزيابي وضعيت اختلالات ناشي از كمبود يد، شناسايي مناطق در معرض خطر و پايش و ارزشيابي برنامه هاي كنترل آن، مثل برنامة يددار كردن نمك، از اهميت ويژه‌اي برخوردار مي‌باشند. هدف از اين مطالعه تعيين شيوع كلي گواتر و ميزان يد ادرار دانش آموزان 11-6 سالة شهرستان يزد و نيز مشخص كردن وضعيت شهرستان پس از 10 سال اجراي برنامة يددار كردن نمك طعام است.
مواد و روش‌ها: در اين مطالعه 1989 نفر دانش آموز ابتدايي(1367 نفر پسر و 622 نفر دختر) 6 تا 11 ساله از مدارس ابتدايي شهرستان يزد به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب و توسط دو پزشك آموزش ديده در ارتباط با معاينة غدة تيروييد دانش آموزان معاينه شدند. از يك سيزدهم كل افراد (140 نفر) نمونة ادرار و نمك مصرفي در منزل جمع‌آوري شد. يد ادرار به روش هضمي و يد نمك با استفاده از كيت تست سريع به صورت كيفي اندازه‌گيري گرديد.
يافته‌ها: شيوع كلي گواتر در شهرستان 2/40، در دختران 41 و در پسران 9/39 درصد مشخص شد. از سوي ديگر شيوع گواتر درجة يك 7/38 (دختران 2/39% و پسران 5/38%) و درجة 2, 5/1 درصد (دختران 8/1% و پسران 4/1%) بدست آمد. تفاوت بين دختران و پسران از لحاظ آماري معني‌دار نبود. شيوع كلي گواتر در سنين 9/6-6 , 9/7-7 , 9/8-8 , 9/9 –9و 11-10 سال به ترتيب 39، 5/37، 42، 40 و 1/42، شيوع گواتر درجة 1 به ترتيب 7/38 , 2/35 , 5/40, 8/38 و 9/39 درصد و شيوع گواتر درجه 2 در اين سنين به ترتيب 3/0 , 3/2 , 5/1 , 3/1 و 2/2 درصد بدست آمده است كه شيوع گواتر در سنين مختلف تفاوت آماري معني‌داري نيست ( 3/0= p). ميانگين كلي يد ادرار 122±258 ميكروگرم در ليتر، (در دختران 115±244 و در پسران 125±265 ميكروگرم در ليتر) بدست آمد كه تفاوت به لحاظ آماري بين دو جنس معني‌دار نبود. در مجموع 10 درصد از افراد يد ادرارشان كمتر از 100، 4/26 درصد در حد كافي، يعني 200-100 و 6/63 درصد بيش از 200 ميكروگرم در ليتر بوده است. 7/40 درصد از افراد گروه يد ادرارشان 300 ميكروگرم در ليتر و بالاتر بود. در كل 2/3 درصد از نمونه‌هاي نمك فاقد يد بوده است، 6/5 درصد در حد 15 پي.پي.ام و 2/91 درصد در حد 30 پي.پي.ام و بالاتر يد داشته‌اند. به اين ترتيب تقريباً 8/96 درصد از نمونه‌هاي نمك يددار بوده است.
نتيجه گيري: نتايج اين بررسي نشان مي دهد، شيوع كلي گواتر، بخصوص گواتر درجة 2 بشدت در شهرستان يزد كاهش يافته است و به لحاظ يد ادرار، وضعيت نسبت به گذشته بسيار تغيير كرده است، به طوري كه نه فقط يد ادرار افزايش يافته، بلكه درصد عمده‌اي از افراد يد ادرارشان از محدودة ايده آل تعيين شده توسط سازمان جهاني بهداشت فراتر رفته است.

Prevalence of Goiter and Urinary Iodine in 6-11 Years Old Students of Yazd in the Year 2002
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: Iodine deficiency disorders (IDD) are among the most important epidemic disorders in the world and also in our country. The surveillance of IDD may be implemented to: assessing the prevalence of IDD, identifying the high risk areas for intervention and monitoring and evaluateing IDD control programmes, as salt iodized programme. The aim of this study was to determine the total goiter rate (TGR), urinary iodine in 6-11 years old students in Yazd city 10 years after iodized salt program.
Materials and Methods: In this study, 1989 primary school students (1367 boys and 622 girls) aged 6-11 were selected by multistage “probability proportionate to size” cluster(PPS) sampling method in Yazd city. Thyroid examination and goiter classification were made according to WHO standard protocol by two trained physicians. Urine and household salt samples were collected from one-thirteenth of the total population (140 individuals). Urinary iodine was determined by digestion method. Salt iodine was determined by rapid test kit.
Results: TGR of Yazd city was 40.2% (Girls 41% and boys 39.9%). Prevalence of goiter grade 1 and grade 2 were 38.7% (39.2% for girls and 38.5% for boys), and 1.5% (1.8% for girls and 1.4% for boys), respectively. The rate of goiter was not significant between the two sexes). Age specific TGR at 6-6.9,7-7.9, 8-8.9, 9-9.9 and 10-11 age groups were 39%, 37.7%, 42%, 40% and 42.1%, respectively. Age spesific goiter grade 1 in this age groups were 38.7%, 35.2%, 40.5%, 38.8% and 39.9%, respectively. Age spesific goiter grade 2 in this age groups were 0.3%, 2.3%, 1.5%, 1.3% and 2.2% , respectively. TGR in this age groups were not significant(p=0.3).
The mean of the urinary iodine was 258±122 μg/l (244± 115 and 265± 125 μg/l) in girls and boys respectivly, which were not significantly different.
In general, 10% of Yazd study population had urinary iodine concentrations less than 100 μg/l, 26.4% were in adequate range (100-200 μg/l), 63.6% were higher than 200 μg/l the urine iodine 40.7% of the 3rd group were higher than 300 μg/l.
In general, 3.2% of household salt samples did not contain iodine, 5.6% had 15ppm level, and 91.2% had above 30ppm level. Thus, approximately 96.8% of salts had iodine.
Conclusion: The results of this study indicated that TGR, specially goiter grade 2, had significantly decreased in Yazd, and according to urinary iodine status, not only the mean of urinary iodine was elevated, but also was higher than ideal range of WHO. Thus, according to this index, it can be concluded that since the year 2002, Yazd city is IDD free.