بررسي شكايات مطروحه در رشته زنان و زايمان ثبت شده در دادسراي انتظامي سازمان نظام پزشكي مشهد در سال‌هاي 1393-1392

سازمان نظام پزشكي مشهد (سيمرغ سپيد)

دوره 20 - شماره 2

نوع مقاله: Original Article
چكيده: پيشينه: يكي از مهم ترين مشكلات حرفه‌اي پزشكان مسأله نارضايتي و شكايت بيماران به مراجع قضايي و تبعات آن در زندگي شخصي و حرفه اي آنان است. علي‌رغم تلاش پزشكان و كادر پزشكي در ارائه خدمت به بيماران و نيز تقدس خاص اين رشته، روز به روز بر ميزان شكايت‌ها افزوده مي‌شود. پيشرفت‌هاي رشته زنان و زايمان انتظارات جامعه بشري را افزايش داده است. بنابراين، تحقيق حاضر با هدف بررسي ميزان بروز خطاهاي پزشكي در رشته زنان و زايمان مطابق با پرونده‌هاي ثبت شده در دادسراي انتظامي سازمان نظام پزشكي مشهد در سالهاي 1393-1392 انجام شد. روش ها: اين تحقيق يك مطالعه توصيفي-تحليلي گذشته‌نگر است كه به صورت سرشماري انجام شد. در اين مطالعه كليه پرونده‌هاي شكايت از پزشكان در رشته زنان و زايمان ثبت شده در دادسراي انتظامي سازمان نظام پزشكي مشهد از ابتداي سال 1392 تا پايان سال 1393 بررسي شد. داده‌ها شامل جنس متشاكي، تحصيلات متشاكي، موضوع شكايت، سازمان ارجاع‌دهنده پرونده و نوع رأي صادره بود. نتايج: در سال‌هاي 1392 و 1393، 701 شكايت در دادسراي انتظامي سازمان نظام پزشكي مشهد به ثبت رسيده است كه 1355 شكايت مربوط به رشته زنان و زايمان بود. 17/8% متشاكيان مرد و 82/2 % زن بودند. از ميان 1355 شكايت زنان و زايمان بيشترين شكايت مربوط به فوت نوزاد (25 %)، عوارض زايمان طبيعي در نوزاد (15 %) و فوت مادر (100 %) بود. بيشترين ارجاع پرونده‌هاي شكايت زنان و زايمان در سال‌هاي 1393-1392 مربوط به شاكيان خصوصي (47/4 %) بود. بر اساس بررسي هيأت كارشناسي؛ 69 % از متشاكيان، حكم برائت دريافت كردند و 11% مقصر شناخته شدند. به‌علاوه، از 2/2 % شاكيان رضايت اخذ شد و 17/8 % پرونده‌ها مطابق نظريه كارشناسي بايگاني شد نتيجه گيري: با توجه به بررسي شكايات در رشته زنان و زايمان و مشخص شدن علل آن‌ها، بهبود روابط پزشك و بيمار، توجه بيشتر پزشك به علائم، آزمايش‌ها، شرح حال و وضعيت و گفته‌هاي مادر باردار، معاينه دقيق و مراقبت بيشتر از مادر باردار در ساعات پاياني بارداري (تحت نظر بودن فرد، مانيتورينگ، تست NST و چك كردن ضربان قلب جنين) و حضور يك ماما در بالين مادر باردار در ساعات پاياني بارداري در راستاي كاهش شكايات و افزايش رضايتمندي بيماران ضروري است.