بررسي مقايسه اي اثر شدت هاي مختلف تابش دستگاه نوري كوارتز-تنگستن-هالوژن بر استحكام خمشي كامپوزيت رزين

مجله دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

دوره 24 - شماره 3

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

سابقه و هدف: بهبود خواص مكانيكي با افزايش درجه پليمريزاسيون دركيفيت و طول عمر ترميم هاي كامپوزيت رزين اهميت بسزايي دارد و شدت تابش به عنوان عامل اصلي در پليمريزاسيون كافي در دستگاه هاي نوري روبه افزايش مي باشد، چنانچه شدت هاي تابش بالا با كاهش زمان كيورينگ ارايه شده اند. اما در تحقيقات، تاثير اين پليمريزاسيون سريع بر خواص مكانيكي كامپوزيت رزين مورد بحث مي باشد. هدف از اين تحقيق، مقايسه اثر شدت هاي مختلف دستگاه نوري هالوژن بر استحكام خمشي كامپوزيت رزين مي باشد.
مواد و روش ها: اين تحقيق به روش تجربي با تهيه 70 نمونه از كامپوزيت Z100 انجام گرفت. كامپوزيت ها در مولدي از جنس Stainless steet به ابعاد 2.5×2×25 ميلي متر قرار داده شده، با استفاده از نوار شفاف روي آن در شرايط نوري زير، تحت تابش قرارگرفتند. شدت هاي مختلف ايجاد شده، توسط دستگاه هالوژن در 7 گروه 10 تايي زير مورد بررسي قرار گرفتند.
1- شدت 400 mw/cm2 در زمان 40 ثانيه (گروه كنترل)، 2- شدت 700 mw/cm2 در زمان 23 ثانيه، 3- شدت 1120 mw/cm2 در زمان14.3 ثانيه (در سه گروه فوق چگالي انرژي يكسان است)، 4- شدت 700 mw/cm2 در زمان 40 ثانيه، 5- شدت 1120 mw/cm2 در زمان 10 ثانيه، 6- شدت 1120 mw/cm2 در زمان 23 ثانيه، 7- شدت 1120 mw/cm2 در روش Soft-Start. چگالي انرژي در هر گروه تعيين شد. 10 دقيقه پس از تابش، نمونه ها از مولد خارج شده و بعد از 24 ساعت نگهداري در دماي 37 درجه سانتيگراد جهت آزمايش three point flexture، در دستگاه اينسترون قرارگرفته، مقادير استحكام خمشي بر حسب مگاپاسكال (MPa) بدست آمد. مقادير بدست آمده به وسيله آزمون هاي آماري ANOVA و Kruskat-wallis مورد بررسي قرار گرفتند.
يافته ها: مقادير ميانگين استحكام خمشي در 7 گروه آزمايشي به ترتيب 131.55, 123.21, 125.75, 133.71, 126.48, 122.52 MPa و 121.11 بود. با استفاده از آزمون آماري ANOVA، همچنين آزمون تكميلي Kruskat-wallis، تفاوت آماري معني داري بين 7 گروه مشاهده نگرديد (P>0.05).
نتيجه گيري: استحكام خمشي كامپوزيت به سرعت پليمريزاسيون حساسيتي نداشت. پليمريزاسيون سريع با شدت تابش بالا و زمان تابش كوتاه، اثر مخربي بر استحكام خمشي كامپوزيت نشان نداد. روش Soft-Start پليمريزاسيون درشدت تابش 1120، استحكامي مشابه روش پيوسته كيورينگ در اين شدت را نشان

Effect of different light intensity of Quartz-Tungsten-Halogen light unit on the flexural strength of composite resin
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background & Aim: Improvement of mechanical properties by increasing the degree of polymerization of composite resin is very important. As light intensity is a major factor in adequate polymerization, high intensity light units with decreased exposure time have been used. The aim of this study was to compare the effect of different light intensities on the flexural strength of composite resin.
Methods & Materials: In this experimental study, 70 specimens of composite resin (Z100) were prepared by using stainless steel mold (25×2.5× 2mm). The composites were condensed into the mold, Mylar strip was put on them and they were irradiated with halogen light units under different exposure conditions. 1- 400mw/cm2 for 40S (control group). 2- 700mw/cm2 for 23S, 3- 1120 mw/cm2 for 14.3S, 4- 700 mw/cm2 for 40S, 5- 1120mw/cm2 for 10S, 6- 1120 mw/cm2 for 23S, 7- 1120 mw/cm2 in soft start method. Ten minutes after exposure, the specimens were taken out of the mold and after 24 hours storage in 37oC, they were inserted in Instron machine for three point bending test. ANOVA and Kruskal - wallis tests were used to determine the significant differences among the flexural strength means of all groups.
Results: The means of flexural strength of the seven groups were 122.52, 126.48, 133.71, 135.75, 123.21, 131.55 and 121.11 MPa. There was no significant difference among the means of flexural strength of the seven groups.
Conclusion: Flexural strength of resin composite was insensitive to the rate of polymerization. Rapid polymerization with high light intensity during short exposure time had no adverse effect on flexural strength of resin composite.