بررسي نتايج حاصل از شروع پنتوپرازول وريدي قبل از آندوسكپي نزد بيماران مبتلا به خونريزي حاد غيرواريسي از دستگاه گوارش فوقاني

گوارش، مجله انجمن متخصصين گوارش و كبد ايران

دوره 15 - شماره Supple.1

نوع مقاله: Original Article
چكيده: مقدمه: آندوسكپي تشخيصي و نياز كمتر خونريزي هاي حاد از دستگاه گوارش فوقاني در هر سني نياز به تشخيص سريع و درمان به موقع دارد. با توجه به پيشرفت تكنولوژي امروزه از آندوسكپي تشخيصي و همزمان درماني (Therapeutic) نه تنها مي توان در تشخيص ضايعات خونريزي دهنده بلكه در امر درمان و كنترل محل خونريزي نيز كمك گرفت و لذا از انجام جراحي هاي بي مورد اجتناب نمود. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير انفوزيون وريدي پنتوپرازول بر ترميم ضايعات و كنترل خونريزي قبل از انجام بيماران به آندوسكپي درماني (تزريق در محل ضايعه) مي باشد. روش كار: در طي اين مطالعه كه يك سال به طول انجاميد بيماراني كه تا قبل از انجام آندوسكپي، پنتوپرازول  80mg/IV/Bolus و سپس 8mg در ساعت گرفته بودند با گروهي كه درمان اختصاصي با PPI نشده بودند مقايسه گرديده و شدت خونريزي و عود مجدد خونريزي از اولسر (Rebleeding) و نياز به جراحي و طول اقامت در بيمارستان در آنها با هم مقايسه گرديد. نتايج: از مجموع 330 بيمار، صرف نظر از سن و جنس كه با تابلوي هماتمزماسيو بستري گرديدند، 110 نفر پنتوپرازول وريدي قبل از آندوسكپي و به 220 نفر از بيماران H2 بلوكر داده شد و صبح روز بعد تحت آندوسكپي قرار گرفتند. بيماراني كه پنتوپرازول وريدي گرفته بودند به طور چشم گيري پيش آگهي بيماري در آنها بهتر بود (25% در مقابل 13%- 0/005=p). شانس Rebleeding، اقدام به جراحي، مرتاليتي و طول اقامت در بيمارستان نيز در گروه PPI كمتر بود. نتيجه گيري: استفاده از پنتوپرازول وريدي قبل از آندوسكپي اگرچه هزينه بالايي براي بيمار در بر دارد اما در كنترل محل خونريزي از اولسر و نياز كمتر به آندوسكپي درماني (Therapeutic Endoscopy) موثرتر از H2 بلوكرها مي باشد.
كلمات كليدي: