ارزيابي اثر سيستم رنين-آنژيوتانسين بر تمايل به مرفين در موش صحرايي

Iranian Journal of Basic Medical Sciences

Volume 9 - Number 2

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

هدف
مكانيسمهاي دقيق وابستگي دارويي و تحمل مشخص نيست و نوروترانسميترهاي متعددي مي توانند در آن دخيل باشند. سيستم رنين - آنژيوتانسين مغز مي تواند روي سيستم پاداشي (Reward) اثر كرده، با ميانجي هاي متعدد در مغز تداخل عمل داشته باشد. از طرف ديگر با توجه به اينكه آنژيوتانسينII و همين طور مهار كننده هاي ACE اثر ضد دردي، تشنج و افسردگي نشان داده و در بعضي موارد اثر مرفين را آنتاگونيزه
كرده اند، احتمال مي رود كه با سيستم اوپيوئيدي تداخل داشته باشند. لذا در اين مطالعه اثر كاپتوپريل و آنژيوتانسين II بر تمايل به مصرف مرفين در موش صحرايي بررسي شد.
مواد و روش كار
در اين مطالعه از موش صحرايي نر نژاد ويستار استفاده شد. ابتدا موشها آموزش داده شدند تا با فشار دادن پدال فعال دستگاه خود تزريقي بسته هاي كوچك غذايي دريافت كنند. سپس وريد ژوگولر خارجي كانوله شد و كانولهاي فلزي با استفاده از استرئوتاكس داخل بطن راست مغزي كار گذاشته شد. بعد از بهبودي، حيوانات 11 روز و هر روز 2 ساعت داخل دستگاه خود تزريق قرار داده شدند كه 6 روز اول با محدوديت و 5 روز آخر بدون محدوديت غذا بود. حيوانات با فشار دادن پدال فعال 1/0 ميلي ليتر مرفين همراه با بسته هاي كوچك غذا در 6 روز اول و 1/0 ميلي ليتر مرفين بدون غذا در 5 روز آخر دريافت مي كردند. با فشردن پدال غير فعال حيوان مرفين و غذا دريافت نمي كرد. در پايان تعداد پدالهاي فعال و غير فعال كه به وسيله رايانه ثبت شده بود در هر گروه و تعداد پدال فعال و غير فعال بين گروههاي مختلف مقايسه شد.
نتايج
در گروه مرفين تفاوت معني داري بين تعداد فشرده شدن پدال فعال و غير فعال وجود داشت (01 /0 >p و001 /0 >p) و تعداد فشرده شدن پدال فعال در مقايسه با گروه نرمال سالين در 3 روز آخر به مقدار معني داري بيشتر بود (05 /0 >p و 01 0/0 >p). در گروهي كه كاپتوپريل دريافت كرد تفاوت معني داري بين تعداد فشرده شدن پدال فعال و غير فعال در 5 روز آخر وجود نداشت و تعداد فشار داده شدن پدال فعال در مقايسه با گروه شاهد (مرفين) به طور معني داري كاهش يافته بود (001 /0 >p تا 05 /0 >p) ولي آنژيوتانسين IIتغيير قبل توجهي ايجاد نكرد.
نتيجه گيري
با توجه به اينكه كاپتوپريل مي تواند تجزيه اوپيوئيدهاي آندوژن را كم كند، احتمالا از اين طريق توانسته است ميل به مرفين را كاهش دهد. مسيرهاي احتمالي ديگر براي اثر اين دارو، تداخل با دوپامين، سروتونين، ماده P ، استيل كولين يا نيتريك اكسايد در مناطق مختلف مغز مي تواند باشد كه نياز به بررسي بيشتر دارد.

The effect of Renin-Angiotensin system on Morphine tendency in rats
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Objective
The mechanisms of drug dependence and tolerance have not been known exactly and several neurotransmitters are involved. The rennin angiotensin system can be effective on reward system and can be interacted with different neurotransmitters in the brain. It is possible that the rennin angiotensin system have interaction with opioid system because it has been shown that angiotensin II and ACE inhibitors have analgesic, anticonvulsant and antidepression effects and in some cases they could antagonize morphine effect. In the present study the effect of angiotensin II and captopril on morphine self administration was evaluated in rats.
Materials and Methods
Male wistar rats(250-300 gr) were used. First they have trained to receive small pellets with pressing active lever in self administration apparatus. Then jugular vein was canullated and an stainless style cannula was inserted in the brain right ventricle and fixed with dental sement.After recovery the animals were placed in the self administration apparatus for 11 days and 2 hours in a day.( The first 6 days were with food restriction and the later 5 days were without food rectriction). The animals received 0.1 ml of morphine and small pellets in first 6 dyas and only 0.1 ml of morphine in the later 5 days with pressing active lever. The animals received no food or morphine with pressing the passive lever. Finally the number of active and passive lever pressing in each group and the number of active lever pressing among different groups was compared which had been recorded by computer.
Results
Number of active and passive lever pressed was significantly different in morphine group (p<0.01, p<0.001 ). Number of active lever pressed in morphine group was significantly higher than that saline group in the final three days (p<0.05, p<0.001). In captopril group there was not significant difference between active and passive lever pressed number in the last 5 dyas and number of active lever pressed was significantly lower than that morphine group (p<0.05, p<0.001). Angiotensin II could not cause any significant change in the number of lever pressed.
Conclusion
With consideration that captopril can reduce endogenous opioid degradation it probably could reduce morphine tendency in this way. In the other hand captopril can interact with dopamine, serotonin, substance p, acetylcholine or nitric oxide in the different brain regions and reduce morphine tendency that it needs more investigations.

قیمت : 20,000 ريال