بررسي آزمايشگاهي تاثير Tug-back بر سيل آپيكالي در درمان ريشه

مجله دانشكده دندانپزشكي مشهد

دوره 30 - شماره 2-1

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه:
هدف نهايي در درمان ريشه دندان، ايجاد يك سيل كامل در سراسر طول كانال ريشه و تطبيق هر چه بهتر ماده پركردگي با ديواره كانال مي‌باشد. يكي از مواردي كه به منظور ايجاد و حفظ سيل آپيكالي در روش هاي متداول پركردن كانال ريشه بيان شده است، وجود تاگ ـ بك (tug-back) در گوتاي اصلي است. ليكن توافق نظر كاملي در مورد لزوم رعـايت تاگ ـ بك در گوتاي اصلي وجود ندارد. هدف از انجام اين مطالعه ارزيابي آزمايشگاهي تأثير تاگ- بك بر كيفيت سيل آپيكالي دندانهاي درمان ريشه شده بود.
مواد و روش ها:
اين مطالعه به صورت تجربي و از نوع آزمايشگاهي بود. از 70 دندان تك كاناله تازه كشيده شده استفاده شد. تاج دندان‌ها قطع شد و كانال ريشه به روش "step-back" و به كمك گيتس گليدن و رعايت Apical patency، آماده سازي شد. از هيپوكلريت سديم 5/2 درصد به منظور شستشوي كانال استفاده گرديد. دندان‌ها به 2 گروه 32 تايي آزمايشي تقسيم شدند. گروه اول با ايجاد تاگ ـ بك و گروه دوم بدون وجود تاگ ـ بك، در گوتاي اصلي، به روش تراكم جانبي پرشدند. 2 گروه 3 تايي شاهد مثبت و منفي نيز در نظر گرفته شد. نمونه‌ها به مدت 3 روز در انكوباتور در رطوبت 100 درصد و دماي 37 درجه سانتي گراد قرار گرفتند. سپس تمام سطح دندان‌ها به جز 2 ميلي متر انتهاي ريشه، توسط دو لايه لاك ناخن و يك لايه موم چسب پوشانده شد و دندانها به مدت يك هفته در متيلن بلو 2 درصد قرار داده شدند. سپس دندان‌ها در جهت طولي دو نيمه شدند و بيشترين ميزان نفوذ خطي رنگ متيلن بلو به داخل كانال بوسيله استريوميكروسكوپ با بزرگنمايي اوليه x8 توسط دو نفر جداگانه اندازه‌گيري و ميانگين آن ثبت گرديد. يافته‌ها به كمك آزمون T-student بررسي آماري شدند.
يافته ها:
ميـانگين نفـوذ رنگ در گـروه داراي تاگ ـ‌ بك برابر 140/2±918/6 ميلي‌متـر و ميانگين نفـوذ رنگ در گروه بـدون تـاگ- بك بـرابـر 929/1±110/8 ميلـي‌متر بـود. اختـلاف بيـن اين دو گـروه از نظر آماري معني‌دار بـود (02/0=P).
نتيجه گيري:
براساس يافته‌هاي اين مطالعه، وجود تاگ ـ‌ بك در گوتاي اصلي هنگام درمان ريشه باعث افزايش سيل آپيكالي مي‌گردد. لذا توصيه مي‌شود هنگام پركردن كانال ريشه دندان، نسبت به ايجاد تاگ ـ بك در گوتاي اصلي وقت و حوصله كافي صرف شود.

An in vitro study of the influence of tug-back on the apical in root canal therapy
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Introduction:
The final objective of root canal therapy is to create a complete seal along the length of the root canal system from the coronal opening to the apical termination and to accomplish the best adaptation from obturation material with canal walls. The tug-back of the master cone is recommended to provide apical seal. The purpose of this study, was to determine the influence of tug-back on the quality of the apical seal.
Materials & Methods:
In this experimental in vitro study, seventy single canal teeth were selected. The crowns were removed, the canals were prepared using a step-back instrumentation technique. Patency of the apical foramen was maintained and the teeth were divided into 2 experimental groups of 32. In the first group obtruration was achieved by tug-back in master cone and in the second group without tug-back using lateral condensation technique. Six teeth were used as control group, out of which three served as negative and three as positive controls. The teeth were placed in 100% humidity and 37°c for three days. The roots of the teeth were coated with two layers of nail varnish and one layer of stick wax except for the 2mm of apical end. Teeth were immersed in methylenblue 2% solution for one week and finally the teeth were sectioned vertically. The depth of maximum dye penetration for each tooth was recorded by two evaluators with stereomicroscope. All results were submitted for statistical analysis using Student’s t-test.
Results:
The mean linear dye penetration for experimental group with tug-back in master cone was 6.918 2.140 mm while this was 8.110±1.929mm in the group without tug-back. This difference was statistically significant (P=0.02).
Conclusion:
The results of this study showed that the tug-back in master cone provided a significantly better apical seal.

قیمت : 20,000 ريال