بررسي تطابق نياز و محتواي برنامه آموزش مداوم بيماري هاي روانپزشكي و اطفال از ديد مشمولين آموزش مداوم

گام هاي توسعه در آموزش پزشكي، مجله مركز مطالعات و توسعه آموزش پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كرمان

دوره 1 - شماره 1

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

زمينه: شناسايي و اولويت‌بندي نيازهاي آموزشي، گام اول برنامه‌ريزي است. ارزيابي برنامه‌هاي موجود به منظور بهينه‌سازي و رفع نواقص احتمالي از ضروريات ارتقاء كيفيت آموزش مي‌باشد.
هدف: هدف از اين مطالعه تعيين اولويت‌هاي آموزشي و تعيين تطابق بين نياز و محتواي آموزشي دو برنامه بازآموزي اطفال و روانپزشكي از ديدگاه پزشكان مشمول قانون آموزش مداوم بوده است.
روش كار: اين پژوهش مطالعه‌اي مقطعي است و جامعه پژوهش را مشمولين قانون آموزش مداوم تشكيل داده است. از 100 پزشك تحت آموزش كه به روش نمونه‌گيري آسان در مطالعه وارد شدند قبل از برگزاري دوره در مورد ميزان احساس نياز و بعد از برگزاري دوره در مورد ميزان تطابق محتواي برنامه جاري آموزشي با ميزان نياز نسبت به بيش از 20 عنوان آموزش باليني در طب اطفال (50 نفر) و روانپزشكي (50 نفر) نظرخواهي شد.
يافته‌ها: نتايج تحقيق نشان داد در هر يك از گروه‌ها 22 درصد مؤنث و 78 درصد مذكر بودند. ميانگين سن و سابقه كار افراد به ترتيب 34 و 7 سال بود. بيشترين ميانگين نمره نياز آموزشي در طب روانپزشكي مربوط به عنوان آموزشي “اعتياد, الگوهاي مصرف, درمان‌هاي دارويي و غيردارويي” (43/4) و بيشترين تطابق نياز با محتوا در اين گروه مربوط به “اعتياد (تعاريف، عوامل و پيشگيري) (36/4) بود. كمترين نياز به آموزش مربوط به “اختلالات فشار رواني و آسيب‌زا” (48/3) و كمترين تطابق نياز با محتوا مربوط به “سبب‌شناسي” (07/3) بوده است. در گروه اطفال بيشترين نياز، همچنين بيشترين تطابق مربوط به “عفونت حاد تنفسي” به ترتيب 32/4 و 43/4 و كمترين نياز مربوط به ليشمانيوزيس با ميانگين نمره 16/3 و كمترين تطابق نياز و محتوا مربوط به عنوان آموزشي “بيماري متابوليكي كودكان” با ميانگين نمره 24/3 بود. همبستگي در دو بخش “نيازسنجي” و “تطابق نياز با محتوا” در هر دو گروه اطفال و روانپزشكي معني‌دار بود (001/0>P). همچنين همبستگي آماري معني‌داري بين سن و نياز در طب اطفال (r=0/42، p<0/05) و بين سابقه كار با تطابق نياز با محتوا 43/0-=r در طب روانپزشكي به دست آمد.
نتيجه‌گيري: ‌همبستگي مثبت بين نياز و محتوا در هر دو برنامه مورد بررسي بيانگر دقت و توجه مديران و مجريان برنامه به نيازهاي آموزشي فراگيران و تطابق اين نيازها با محتواي آموزشي جهت دست يافتن به نتايج بهتر بوده است. با درك واضح‌تر وضعيت كنوني برنامه‌هاي بازآموزي مي‌توان به مديران كمك كرد تا در تدوين برنامه‌ها با كيفيتي بالاتر، نيازهاي بالقوه پزشكان را برطرف نمايند.

Investigation of correspondence between learning needs and the content of psychiatry & pediatric retraining programs from the participants' point of view
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: Learning needs assessment is the first step in educational program development.
Objective: The aims of this study were to identify the priorities of educational needs and to clarify the correspondence between educational needs and contents of two retraining programs held in Kerman Medical Educational development center from the point of view participating physicians.
Methods: This cross-sectional study was carried out on 100 physicians (50 pediatricians & 50 psychiatrists) participating in psychiatry and pediatric retraining programs. Subjects were asked about their learning needs on more than 20 clinical topics and the correspondence between learning needs and retraining program content before and after the program respectively.
Results: In both groups 22% were female and 78% were male. Mean age and work experience were 34 and 7 years respectively. In psychiatrists group, the maximum mean scores were attained for “substance abuse related disorders” (4.43) in learning needs and “addiction definitions, factors and prevention” (4.36) in correspondence between needs and program content. The minimum mean scores were related to “stress disorders” (3.48) in learning needs and “etiology” (3.07) in correspondence between needs and program content. In pediatricians group, the maximum mean score was attained for “acute respiratory infection” in both learning needs (4.32) and correspondence between needs and program content (4.43). The minimum mean scores were related to “leishmaniosis” (3.16) in learning needs and “metabolic disorders” (3.24) in correspondence between needs and program content. In both groups, there was a significant correlation between learning needs and correspondence of needs and program content (P<0.001). There were also significant correlations between age and learning needs in pediatricians (r=0.42, P<0.05) and between work experience and correspondence of needs and program content in psychiatrists (r=-0.43)
Conclusion: Positive correlation between learning needs and program content in both held programs is evident of managers’ attention to the learning needs and their attempt for planning retraining programs with higher rate of correspondence between learning needs and program content. Evaluation of the present retraining programs for planning more efficient programs is recommended.

قیمت : 20,000 ريال