شيوع بيماران ديابتي در بين بيماران همودياليزي در ده مركز دياليز تهران

ديابت و متابوليسم ايران

دوره 4 - شماره 2

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: نفروپاتي از عوارض اصلي بيماري ديابت است كه در حال حاضر بعنوان شايعترين علت نارسايي برگشت ناپذير كليه در كشورهاي توسعه يافته مطرح مي شود. اين تحقيق جهت بررسي فراواني بيماران ديابتي در بين بيماران همودياليزي در ده مركز دياليز تهران انجام شد. روشها: اين مطالعه از نوع توصيفي-مقطعي بود و برروي تمامي بيماران همودياليزي مراجعه كننده به ده مركز دياليز تهران (620 بيمار) طي سالهاي 81، 80 انجام گرفت. اطلاعات مورد نياز از طريق گرفتن شرح حال و بررسي پرونده بيماران جمع آوري گرديد. سپس تجزيه و تحليل آماري جهت برسي فراواني بيماران ديابتي و عوامل موثر بر پيشرفت نفروپاتي شامل سن، جنس، نوع ديابت، مدت بيماري، وضعيت كنترل قند، مصرف سيگار، ديس ليپيدمي، فشارخون بالا، سابقه فشارخون بالاي خانوادگي، وجود ديابت در بستگان درجه يك و سابقه بيماريهاي ايسكميك قلب انجام شد. يافته ها: حدود 25% بيماران همودياليزي، ديابتي بودند كه از اين تعداد 9% مبتلا به ديابت نوع يك و 91% مبتلا به ديابت نوع دو بودند. در مورد بيماران ديابتي همودياليزي مورد مطالعه: محدوده سني بيماران 89-32 سال بود، كه بيشترين فراواني را در رده سني 7 داشت. 60% بيماران را مردان تشكيل مي دادند. بيماراني بيشترين فراواني را داشتند كه مدت بيماري در آنها بين 19-15 سال طول كشيده بود. فراواني هيپرگليسمي، ديس ليپيدمي، سيگار كشيدن و فشارخون بالا بترتيب 82.5%، 21.5%، 46%، 48% بود. از ميان بيماراني كه فشارخون بالا داشتند، 51.5% داروهاي ACEI مصرف مي كردند. نتيجه گيري: بيماران ديابتي درصد قابل توجهي از بيماران همودياليزي را تشكيل مي دهند. فراواني عوامل خطر ذكر شده قابل توجه است و بنظر مي رسد كنترل آنها در پيشگيري از استقرار نفروپاتي ديابتي و پيشرفت بسمت ESRD كمك كننده باشد.

Prevalence of diabetic patients among under-hemodialysis patients in ten hemodialysis centers of Tehran
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: diabetic nephropathy is a leading cause of end-stage renal disease (ESRD) in developed countries. This study was designed to determine the proportion of the diabetic patients among under-hemodialysis patients in ten hemodialysis centers of Tehran. Methods: This descriptive-cross-sectional study was done on all under-hemodialysis patients of ten hemodialysis centers (620 patients) during 2001-2002. Data were collected by taking history of the patients and reviewing their medical records. The data were analyzed to find out the frequency of the diabetes and the risk factors associated with diabetic nephropathy such as age, sex, type and duration of diabetes, smoking, hypertension, dyslipidemia, ischemia heart disease and the family history of diabetes and hypertension. Results: Diabetes was the cause of ESRD in 25% of patients aged 32 to 89 years old. The most frequent age group was 7th decade. 9% of diabetic patients suffered from type 1 and 91% of them frequency. 40% of patients were female and 60% of them were male. History of hyperglycemia, hypertension, dyslipidemia, ischemic heart diseases and smoking were positive in 48%, 82.5%, 46%, 41% and 21% of patients, respectively. Conclusion: The results of this study are in agreement with other studies in this field. Diabetic patients compose a remarkable percentage of under-hemodialysis patients. High frequency of risk factors in these patients should promote controlling them to prevention ESRD.