بررسي شيوع و عوامل خطرساز ميكروآلبومينوري در بيماران مبتلا به ديابت تيپ 2 مراجعه كننده به كلينيك ديابت بيمارستان رازي

مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني اهواز

دوره 4 - شماره 47

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

هدف:نفروپاتي ديابتي يكي ‌از عوارض ديررس ديابت مي‌باشد كه با عوارض و مرگ و مير قابل توجهي همراه است‌ شروع درگيري ‌كليه در بيمار ديابتي ‌با افزايش GFR و تغييرات پاتولوژيك و سپس ميكروآلبومينوري همراه مي‌باشد كه خود زمينه‌ساز پيشرفت به سمت پرتئينوري واضح و نهايتاً نارسايي مزمن كليه است.
روش بررسي: اين مطالعه به منظور بررسي شيوع ميكروآلبومينوري در بيماران ديابت تيپ 2 مراجعه كننده به درمانگاه ديابت بيمارستان رازي دانشگاه علوم پزشكي اهواز انجام شد.مواد و روشها: از 199 بيمار ديابتي تيپ 2 مراجعه كننده به اين مركز از سال 1382-1381، پرسشنامه‌اي شامل سن و جنس، طول مدت ابتلا به ديابت، فشارخون، سابقه هيپرلپيدمي پر شد و بررسي آزمايشگاهي شامل سطح سرمي نيتروژن اوره خون (BUN)، كريتنين ، كلسترول و تري گليسريد، جمع‌آوري ادرار 24 ساعته جهت اندازه‌گيري cr و حجم و ميكروآلبومين و U/C, U/A به عمل آمد.
يافته ها: از 199 بيمار بررسي شده 91 نفر مرد و 108 نفر زن بودند. محدوده سني آنها بين 60-36 سال بود. 127 بيمار(7/63درصد) دفع ميكروآلبومين در حد نرمال (كمتر از 30mg در ادرار 24 ساعته)، 70 نفر (2/35درصد) دفع ميكروآلبومين بين 30 تا 300 ميلي‌گرم / در روز و 2 نفر (1/1درصد) ماكروآلبومينوري (بيش از 300 ميلي‌گرم/ در روز) داشتند. 99 نفر (43درصد) مبتلا به هيپرتانسيون بودند.121 نفر (61درصد) بيماران كمتر از 5 سال از تشخيص بيماريشان مي‌گذشت. 29 نفر (5/14درصد) 10-5 سال و 25 نفر (5/12درصد) 15-10 سال و 24 نفر (12درصد) بيشتر از 15 سال از تشخيص بيماريشان مي‌گذشت.41درصد بيماران‌ سابقه فاميلي ديابت داشتند و هيپرليپدمي( Tg يا CH يا هر دو) در 40درصد بيماران ديده شد.شيوع هيپرليپيدمي (P<0/0015)، طول مدت ابتلا به بيماري (P<0002) و سن بالاي بيمار (P<0015) در گروه مبتلا به ميكروآلبومينوري نسبت به گروه سالم بيشتر بود كه اين اختلاف از نظر آماري با ارزش بود ولي هيپرتانسيون و سابقه فاميلي ديابت اختلاف معناداري در دو گروه نداشت.
نتيجه‌گيري: ميكروآلبومينوري از شيوع نسبتاً بالايي (2/35درصد) در جمعيت مورد مطالعه برخوردار است و هيپرليپيدمي، سن بالا و طول زمان ابتلا به ديابت از فاكتورهاي خطر ايجاد آن مي‌باشد.

Prevalence and risk factors of microalbuminuria in type 2 diabetes mellitus
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Objectives: Diabetic nephropathy is one of the most important late complications of diabetes mellitus (DM) which leads to a high rate of morbidity and mortality. In initial stages of diabetic nephropathy, there are some pathologic changes in kidneys and rising of GFR. After several years, microalbuminuria is usually present, which may progress to overt proteinuria and end stage renal disease. This study was designed to assess the prevalence of microalbuminuria in type 2 DM patients visited Razi Diabetes Center of Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences.
Material and Methods: A questionnaire included age, sex, time from diagnosis of DM, history of hypertension and hyperlipidemia were filled out for each patient. Laboratory studies include: serum level of BUN, Creatinine, Triglyceride, Cholesterol, 24 h urine collection for measurement of urine creatinine, volume, microalbumin , U/A and U/C were performed for each patient.
Results: Ninety out of 199 patients were men and 108 were women (age ranged between 36 to 60 years). 127 patients (63.7%) showed normal urinary microalbumin (less than 30mg/day), 70 patients (35.2%) microalbuminuria (microalbumin excretion between 30-300mg/day) and 2 patients (1.1%) macroalbuminuria (24 h urine microalbumin ≥ 300mg/day). 99 patients (43%) had hypertension (BP ≥ 140/90 mmHg). 121 patients (61%) had diagnosis of DM for less than five years, 29 (14.5%) between five and ten years and 24 patients (12%) more than 15 years. 41% of patients had familial history of diabetes mellitus and 40% had hyperlipidemia (Triglyceride >250 or Total cholesterol >200 or both). Hyperlididemia, higher age group of patients and longer duration of diagnosis of DM had significant effect on the level of microalbuminuria (p< 0.001, <0.001, <0.000 respectively).
There were no significant differences between microablumuric and non-microalbuminuric patients, in level of BP and family history of DM.
Conclusions: Prevalence of microalbuminuria in the studied group is relatively high (35.2%). Furthermore, hyperlipidemia, older age and duration of DM are risk factors for developing microalbuminuria.