نقش فناوري هاي نوين اطلاعاتي بر نحوه ارتباط پزشك و بيمار، از ديدگاه پزشكان

مجله ايراني اخلاق و تاريخ پزشكي

دوره 8 - شماره 8

نوع مقاله: Original Article
چكيده:
بسياري از فرايندهاي بهداشت و درمان از جمله ارتباط پزشك و بيمار، در نتيجه بكارگيري فناوري هاي نوين اطلاعات دستخوش تغيير شده اند. پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش فناوري هاي نوين اطلاعاتي بر نحوه ارتباط پزشك و بيمار در فرايند ارائه مراقبت از ديدگاه پزشكان انجام شد.
پژوهش از نوع تحليلي و به صورت پيمايشي انجام شد. جامعه پژوهش پزشكان شاغل در بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي تهران بودند. بر اساس فرمول R در مدل سازي معادلات ساختاري، 270 نفر از آنان به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارگردآوري داده ها، پرسشنامه محقق ساخته بود كه روايي و پايايي آن به تأييد رسيد. داده ها پس از گردآوري و ورود به SPSS به كمك روش تحليل مسير در مدلسازي معادلات ساختاري با استفاده از نرم افزار AMOS تحليل شدند.
يافته ها نشان داد كه همبستگي مستقيم و معناداري بين استفاده از فناوري هاي نوين اطلاعاتي و دارد و بكارگيري فناوري اطلاعات بر ارتباط پزشك و بيمار تأثيرگذار است. اگر چه فناوري هاي اطلاعاتي ممكن است محدويت هاي زماني و مكاني ارتباط را به حداقل برسانند، اما باعث خواهند شد كه بخشي از تعاملات فيزيكي و چهره به چهره پزشك و بيمار كه در تشخيص و درمان بيماري حائز اهميت است، حذف گردد و يا ممكن است باعث كم رنگ شدن اعتماد بيماران به پزشكان، و ايجاد خلاء در فرايند درمان شوند.
در بكارگيري فناوري هاي نوين اطلاعاتي در فرايند ارائه مراقبت، ارتباط پزشك و بيمار حائز اهميت است . اين اعتماد عمومي در بين پزشكان و بيماران بايستي نهادينه شود كه استفاد از فناوري اطلاعات، تنها ابزاري جهت ارتقاي سطح كمي و كيفي خدمات مراقبت است و استفاده از آن به هيچ عنوان تهديدي براي تعاملات پزشك و بيمار نخواهد بود . از سوي ديگر پياده ساز ي تكنيكي فناوري اطلاعات بايستي به گونه اي باشد كه بر ارتباط پزشك و بيمار تأثير منفي نگذارد و منجر به حذف، يا بخشي از تعامل پزشك و بيمار نشود.