تأثير تمرينات ثبات دهنده و تمرينات ايزومتريك حداكثري بر ديدگاه‌هاي اجتنابي ناشي از درد در بيماران گردن درد مزمن غير اختصاصي

فصلنامه پژوهشي توانبخشي

دوره 15 - شماره 2

نوع مقاله: Original Article
چكيده:

هدف: شواهد روزافزوني وجود دارد كه نشان مي دهند ترس از درد و ترس از آسيب مكانيسمي پايه اي در پيشرفت درد و ناتواني ناشي از آن در بيماران است . تمرينات ثبات دهنده گردن روشي است كه براي درمان مشكلات و ضايعات ستون فقرات طراحي شده اند و سبب ثبات ستون فقرات گردني و كاهش آسيب پذيري آن مي شود. اين مطالعه به منظور تعيين اثربخشي تمرينات اختصاصي ثبات دهنده عضلات گردن نسبت به تمرينات ايزومتريك حداكثري بر ديدگاههاي اجتنابي ناشي از درد ، بهبود ناتواني و درد مزمن گردن انجام شد. روش بررسي: اين كارآزمايي باليني تصادفي كنترل شده روي 50 بيمار مراجعه كننده به مركز تحقيقات فيزيوتراپي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي تهران با تشخيص گردن درد مزمن طي سالهاي 92-1391 انجام شد . بيماران به صورت تصادفي در دو گروه 25 تايي تمرين هاي ثبات دهنده و ايزومتريك حداكثري قرار گرفتند . درد ( رتبه اي ) با مقياس اندازه گيري ديداري درد ، شدت ناتواني ( رتبه اي ) با Neck Disability Scale (NDI ) و ديدگاههاي اجتنابي ناشي از درد ( رتبه اي ) با Fear Avoidance of Belief Questionnaeir ( FABQ) قبل ، 4 هفته ، 8 هفته و 12 هفته پس از مراجعه ارزيابي شد . برنامه درماني هر دو گروه شامل 48 جلسه تمرين طي 8 هفته ، هر هفته 6 جلسه و هر جلسه با تكرار تمرين هاي مشخص بود . از آزمون هاي آناليز واريانس ، آزمونهاي t مستقل و t زوج براي مقايسه نتايج قبل ، حين و بعد از درمان بين گروهي و درون گروهي استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين درد در گروه ثبات دهنده از 1/57±7/16 در بدو ورود به 0/7±0/92 در پايان هفته 12 و در گروه ايزومتريك حداكثري از 1/67±7/12 در بدو ورود به 0/94±1/28 در پايان هفته 12كاهش يافت (P=0/482) . ميانگين ناتواني (NDI) در گروه ثبات دهنده از 20/3±60/22 در بدو ورود به 90/0 ±16/11 در پايان هفته 12 و در گروه ايزومتريك حداكثري از 2/76±21/88 در بدو ورود به 1/48±96 /14در پايان هفته 12 كاهش يافت (P<0/001) . ميانگين FABQ-W در گروه ثبات دهنده از 4/84±35/08در بدو ورود به 1/44±9/08 در پايان هفته 12و در گروه ايزومتريك حداكثري از 63/4±76/34 در بدو ورود به 18/2± 44/17 در پايان هفته 12 كاهش يافت (P<0/001) و ميانگين FABQ-PA در گروه ثبات دهنده از 2/26±20/12در بدو ورود به 1/01±9/26 در پايان هفته 12و در گروه ايزومتريك حداكثري از 23/2±08/20 در بدو ورود به 1/14±11/16در پايان هفته 12 كاهش يافتند (P<0/936). كاهش درد و ناتواني و كاهش ديدگاههاي اجتنابي ناشي از درددر قسمت كار در گروه تمرين هاي ثبات دهنده نسبت به گروه تمرين هاي ايزومتريك حداكثري بيشتر بود (P<0/05) . نتيجه‌گيري: اين مطالعه نشان داد كه هر دو روش تمرين ثبات دهنده و تمرين ايزومتريك حداكثري گردن در بيماران با درد مزمن گردن سبب كاهش درد و ناتواني و كاهش ديدگاههاي اجتنابي ناشي از درد مي شوند . منتها تمرينات ثبات دهنده از تاثير بيشتري برخوردار بودند.

The Effects of Stabilization Exercises and Maximum Isometric Exercises on Fear Avoidance of Belief in Chronic Non-Specific Neck Pain
Article Type: Original Article
Abstract:

Objective: There is an increasing evidence that show fear of pain and fear of re-injury are fundamental mechanisms in progress of pain and disability in the patients. Cervical stabilization training is a method of exercise which is designed to improved the mechanisms by which the cervical spine maintains a stable, injury-free state . The aim of this study was to compare effectiveness of stabilization exercises with maximum Isometric exercises on fear avoidance belief in Chronic Non-Specific Neck Pain . Materials & Methods: In clinical trail study fifty patients with chronic neck pain were recruited. Subjects were randomly assigned to either a stabilization (n=25) or a maximum isometric exercise group (n=25). Before and after intervention ( 4,8,12 weeks) pain was assessed with visual analog scale (ordinal) , disability (ordinal ) with Neck Stability Index (NDI) , Fear Avoidance of Belief with Fear Avoidance of Belief Questionnaire (FABQ . A 48 session exercise program which 8 weeks . six session per week , and per session was performed for both groups. Repeated measurement of analysis variance , Independent t-test and paired t-test were used for comparison between pretreatment and post treatment test results between groups and within groups, respectively. Results: The mean neck pain decreased from 7.16±1.57 in first session to 0.92±0.70 in 12 session in the stabilization group and from 7.12±1.67 in first session to 1.28±0.94in 12 session in maximum isometric group (p=0.482) . The mean disability (NDI) decreased from 22/60±3/20 in first session to 11.16±0.90 in 12 session in the stabilization group and from 21.88±2.76 in first session to 14.96±1.48 in 12 session in maximum isometric group (p<0.001 ) . The mean FABQ-W decreased from 35.08±4.48 in first session to 9.08±1.44 in 12 session in the stabilization group and from 34.76±4.63 in first session to 17.44±2.18 in 12 session in maximum isometric group (P<0.001) . The mean FABQ-PA decreased from 20.12±2.26 in first session to 9.26±1.01 in 12 session in the stabilization group and from 20.08±2.23 in first session to 11.16±1.14 in 12 session in maximum isometric group (P=0.938) . Decreased all variables in the stabilization group was more useful than maximum isometric group (P<0.05) . Conclusion: This study showed that neck specific stabilization exercises and maximum isometric exercises decrease pain, disability, fear of pain and fear of re-injury . Also specific stabilization exercises was more useful than maximum isometric procedure .

قیمت : 20,000 ريال