مقايسه عوارض بارداري در دو گروه تحت درمان با رژيم و انسولين در مبتلايان به ديابت بارداري

مجله علمي سازمان نظام پزشكي جمهوري اسلامي ايران

دوره 23 - شماره 4

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مطالعات اندكي در زمينه عوارض مادري، جنيني و نوزادي ناشي از ديابت حاملگي در كشورهاي آسيايي انجام شده است. به نظر مي رسد به دليل مراقبت هاي ضعيف پزشكي و آگاهي كم بيماران، عوارض در مقايسه با كشورهاي غربي بيشتر باشد.در يك غربالگري عمومي از تعداد 1310 زن باردار مراجعه كننده از مطب هاي خصوصي و 8 مركز بهداشتي درماني شهر شاهرود به درمانگاه فاطميه، تعداد 63 نفر مبتلا به ديابت حاملگي شناسايي و تحت نظر مجري طرح در درمانگاه فاطميه شاهرود، متخصص زنان و زيمان، متخصص داخلي، كارشناس تغذيه و پرستار ويژه ديابت در درمانگاه تخصصي صدري قرار گرفتند. قند سرم ناشتا و 2 ساعت پس از غذا به طور هفتگي و با روش گلوگز اكسيداز در آزمايشگاه بيمارستان فاطميه شاهرود اندازه گيري مي شد. در صورت تنظيم نبودن قند خون، بيماران به منظور آموزش و شروع درمان با انسولين در بخش داخلي بستري شدند.از تعداد 63 مورد ديابت حاملگي،50 نفر(%79) با رژيم و 13 نفر (%21) با رژيم و انسولين تحت درمان قرار گرفتند. زنان تحت درمان با انسولين مسن تر و چاق تر بودند و تعداد حاملگي در آنها بالاتر بود،هم چنينختم حاملگي در آنها زودتر و سطح قند خون بالاتري در دوران بارداري داشتند. ميزان عوامل خطر گلوكوزوري در دوران بارداري، سن بالاي 30 سال، چاقي (شاخص توده بدني ? 30 كيلوگرم بر متر مربع)، سابقه ماكروزومي و هم چنين قند ناشتاي بالا در آزمايش تحمل گلوكز، تشخيص ديابت قبل از هفته 12 بارداري، ميزان عارضههيدر آمنيوس(P<0.01 ,%33.3)، مرده زايي (P<0.001 ,%33.3)، پرهاكلامپسي (P<0.05,%25) و هيپوگليسمي نوزادي (P<0.001,%58.3) در گروه تحت درمان با انسولين بيشتر از گروه رژيم درماني بود. غربالگري ديابت در هر دو گروه با 75 گرم گلوكز خوراكي حداقل پس از گذشت 8-6 هفته بعد از زايمان انجام و سه گروه سالم، اختلال تحمل گلوكز و مبتلا به ديابت آشكار مشخص شدند. كليه 8 نفر مبتلا به ديابت آشكار، در دوران بارداري تحت درمان با انسولين بودند.بيشتر بودن عوارض در گروه تحت درمان با انسولين را مي توان به بالا بودن قند خون در دوران بارداري نسبت داد، لذا به افزايش سطح آگاهي اين بيماران در رعايت دقيق رژيم غذايي، تزريق منظم انسولين، هم چنين استفاده از دستگاه گلوكومتر به منظور كنترل روزانه قند خون در اين گروه از بيماران تاكيد مي گردد. از طرفي بايد به عوامل خطر ديابت بارداري از جمله گلوكوزوري، سن بالاي 30 سال، چاقي و سابقه ماكروزومي هم چنين تشخيص ديابت حاملگي در ابتداي بارداري و بالا بودن قند خون ناشتا در آزمون تشخيصي با 100 گرم گلوكز، به عنوان عوامل پيشگويي كننده در نياز به دريافت انسولين توجه نمود.

Comparison of pregnancy complications between groups with diet and Insulin therapy in women with gestational diabetes mellitus
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract: