بررسي مقايسه اي تغييرات هموديناميك حين عمل بيماران دريافت كننده تزريق خون اتولوگ با تزريق خون همولوگ در اعمال جراحي ارتوپدي اندام تحتاني زير بيهوشي عمومي

مجله علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران سابق)

دوره 12 - شماره 48

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

زمينه و هدف: تأمين منابع خوني سالم و كافي كه بتواند نيازهاي فيزيولوژيك افراد در حين عمل را فراهم كند، مشكلي جدي و قديمي مي‌باشد. يك متخصص بيهوشي بايد دانش كافي پيرامون انديكاسيون‌ها و عوارض انتقال خون داشته باشد. روش به كار گرفته شده در اين مقاله نورموولميك هموديلوشن حاد است كه روشي توصيه شده و مورد تأييد مي‌باشد و احتمالاً بسياري از عوارض تزريق خون همولوگ با آن قابل پيشگيري است(نظير واكنش‌هاي آلرژيك، انتقال عفونت‌ها، ...). هدف از اين مطالعه تعيين اثرات و عوارض و مزاياي احتمالي آن نسبت به تزريق خون همولوگ مي باشد.
روش بررسي: در يك مطالعه كارآزمايي باليني، بيماران (ASA(American Society of Anesthesiology يك و دو كه تحت عمل جراحي هيپ و فمور به صورت الكتيو قرار مي‌گرفتند در دو گروه 30 نفره بررسي شدند(در جمع 60 نفر). روش القاء بيهوشي، نگهدارنده آن، فرد اينتوبه كننده، نوع محلول‌هاي مصرفي در دو گروه، مشابه بود. كيسه‌هاي خون پس از القاء بيهوشي توسط مسير شرياني(Arterial line) به دست آمد. در مطالعه صورت گرفته تعداد ضربان قلب، متوسط فشار خون شرياني، ميزان اشباع خون شرياني، ميزان دي‌اكسيد كربن جريان بازدمي، برون ده قلبي قبل از القاء بيهوشي، يك و دو ساعت بعد از شروع عمل و در انتهاي عمل سنجيده شد و در دو گروه مقايسه گرديد. حجم خون‌ريزي در پايان عمل در دو گروه مقايسه شد. تعداد كيسه خون‌هاي مصرفي نيز ثبت گرديد.
يافته‌ها: تعداد ضربان قلب دو ساعت بعد، با يكديگر اختلاف آماري معني‌داري داشت(001/0=P). همچنين در پايان عمل هم به طور معني‌داري در گروه اتولوگ بالاتر بود(001/0=P). متوسط فشار خون شرياني دو ساعت بعد و در پايان عمل در گروه اتولوگ به طور معني‌داري بالاتر بود(005/0 & 02/0=p) ميزان دي‌اكسيد كربن جريان بازدمي يك ساعت، دو ساعت و در پايان عمل به طور معني‌داري در گروه اتولوگ پائين‌تر از گروه همولوگ بود
(0/00، 0/04، 0/05=p). حجم خون‌ريزي در پايان عمل به طور معني‌داري در گروه اتولوگ پائين‌تر بود(00/0=p).
نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج حاصله، به نظر مي‌رسد تعداد ضربان قلب در گروه اتولوگ پس از اخذ كيسه‌هاي خون بالاتر از گروه همولوگ كه اين استرس را نداشته‌اند بوده است ولي علي‌رغم اين مسئله تغيير قابل ملاحظه و افزايشي در برون ده قلب(بر خلاف انتظار) اتفاق نيفتاده است و دو گروه تقريباً ميزان برون ده قلبي مشابهي داشته‌اند. هم چنين متوسط فشار خون شرياني و دي‌اكسيد كربن جريان بازدمي در دو گروه متفاوت و در گروه اتولوگ رضايت‌بخش‌تر بود. حجم خون‌ريزي هم در گروه اتولوگ به وضوح كمتر از گروه همولوگ بوده است. پس به نظر مي‌رسد كنترل هموديناميك با روش اتولوگ مناسب‌تر و بهتر از همولوگ باشد.

Comparison of hemodynamic changes of autologous blood transfusion with homologous transfusion in patients undergoing elective orthopedic surgery under general anesthesia
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background & Aim: Preparation of safe and enough blood products which can solve the physiologic needs during surgery is a big and old problem. The anesthetist must have adequate knowledge about indications and complications of transfusion. The method used in this study was acute normovolemic hemodilution which is a recommended procedure in reference books. The goals of this study were to determine the effects, benefits and side effects of this method.
Patients & Methods: In a randomized clinical trial(RCT), 60 patients were evaluated in two groups of 30. All of them were ASA 1, 2 and between 15-45 years old who were candidates for elective orthopedic surgery. The induction and maintenance routs of anesthesia and used solutions were similar in two groups and all patients were intubated with one person. Blood bags were achieved from arterial line. Heart rates, mean arterial pressure, SPO2, ETCO2 and cardiac output(non invasive with NICO) were measured and recorded before induction, 1 hour later, 2 hours later and at the end of the surgery. Volume of blood loss was calculated at the end of surgery. The number of used blood bags in two groups was recorded.
Results: Number of heart rates 2 hours later and at the end of operation was statistically significant and was higher in autologous group(P=0.001, 0.00). Mean arterial pressure 2 hrs later and at the end of the surgery was statistically significant and different in two groups and were higher in autologous group(P=0.02, 0.005). ETCO2 was significantly different 1, 2 hrs later and at the end of the surgery and was lower in autologous group(P=0.005, 0.004, 0.00). Blood loss volume was statistically different in two groups and was lower in autologous group(P=0.00). Cardiac output was not statistically different in two groups.
Conclusion: These results show that increase in heart rates after blood donation is probably due to induced stress in autologous group, but no change in cardiac output occurred. Also, mean arterial pressure and ETCO2 were different in two groups and were more satisfactory in autologous group. Furthermore, volume of blood loss was significantly lower in autologous group than hemologous group. It seems that autologous blood transfusion is a better method with more adequate hemodynamic control than hemologous transfusion.

قیمت : 20,000 ريال