ميزان شناخت و بكارگيري طب مكمل و سنتي در زنان باردار ايران

طب سنتي اسلام و ايران

دوره 7 - شماره 2

نوع مقاله: Original Article
چكيده:

سابقه و هدف: در سالهاي اخير بكارگيري طب مكمل و سنتي در كشورهاي رو به توسعه و توسعه يافته رو به افزايش است. هدف اين مطالعه بررسي ميزان اگاهي زنان بارداراز طب مكمل و سنتي، ميزان بكارگيري ونيز دلايل استفاده ازان در دوران بلرداري مي باشد.
مواد و روش ها: دراين مطالعه توصيفي،320 مادر بستري در بخش بعد از زايمان بيمارستان هاي استان مازندران طي ماه هاي اسفند تا تير4-1393 مورد بررسي قرار گرفتند. داده ها با پرسشنامه خود ايفد طي3-2 روز بعد از زايمان جمع اوري گرديد. جهت ياداوري 14 روش طب مكمل و سنتي در ابتداي پرسشنامه ذكر گرديد. ميزان شناخت و بكارگيري روش ها و فاكتورهاي مربوطه مورد ارزيابي واقع شد. داده ها با امار توصيفي و ازمون كي اسكوار تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: نتايج نشان داد  45.1%  از نمونه ها حداقل با يكي ازروش هاي طب مكمل و سنتي اشنا بودند. همچنين 26.8 زنان از اين روشها در دوران بارداري استفاده كرده كه گياهان دارويي (9.5%)، دعا درماني(5.6%)، اب درماني (5%) و حجامت (4.1%) شايع ترين روش هاي بكار گرفته شده بود. اكثر زنان اين روش ها را در طول بارداري بكار گرفته بودند(39.2%). مهم ترين دليل بكاگيري روش ها بي خطري انان ذكر شد و 84.9% انان از روش ها رضايت داشتنند. نتايج نشان داد زناني كه با روش هاي طب مكمل و سنتي اشنا بودند به طور معني داري از اين روش ها  بيشتر استفاده كرده بودند. ارتباط معني داري بين كاربرد روش ها و مشخصه هاي دموگرافيك يافت نشد.
نتيجه گيري: اگرچه كاربرد طب مكمل و سنتي در زنان باردار اين مطالعه وسيع نبود اما، به دليل نبودن اطلاعات كافي دال بر بي خطري استفاده ازانان هم براي مادر و هم براي جنين دردوران بارداري، بررسي اين مهم در دوران بارداري ضروري مي باشد.

قیمت : 20,000 ريال