ميزان آگاهي پرستاران شاغل در بخشهاي جراحي درباره عارضه تهوع و استفراغ بعد از عمل

مجله سلامت و مراقبت، دانشكده پرستاري و مامايي اردبيل

دوره 10 - شماره 4

نوع مقاله: Original Article
چكيده:

زمينه و هدف:تهوع و استفراغ از شايعترين عوارض بعد از عمل است. در برخي از عمل ها، نظير جراحي هاي شكمي بروز آن بالا بوده و بيش از 40درصد تخمين زده مي شود. پرستاران در موقعيت منحصر بفردي براي شناسايي بيماران درمعرض خطر تهوع و استفراغ بعد از عمل قرار دارند و آگاهي از علل تهوع، استفراغ و درمان آن براي ارزيابي قبل از عمل، آموزش بيمار و اطلاع به پزشك معالج و متخصص بيهوشي ضروري است. اين بررسي با هدف تعيين ميزان آگاهي پرستاران شاغل در بخشهاي جراحي درباره تهوع و استفراغ بعد از عمل انجام گرديد.
روش كار: در يك مطالعه توصيفي آگاهي تعداد 50 نفر از پرستاران شاغل در بخشهاي جراحي بيمارستانهاي شهر اردبيل درباره تهوع و استفراغ بعد از عمل بررسي شد. ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه استاندارد (آگاهي از تهوع و استفراغ بعد از عمل) جولي و كرت حاوي 20 گزينه صحيح و غلط بود. پرسشنامه در سه حيطه مطرح شده بود: 1-آگاهي كلي درباره تهوع و استفراغ بعد از عمل؛ 2-داروهاي مورد استفاده و عوارض جانبي آن و 3-اعمال پرستاري. پس از جمع آوري پرسشنامه ها، اطلاعات حاصله با استفاده از آمار توصيفي و آزمون كاي اسكوير مورد تجزيه و تحليل قرارگرفت.
يافته ها: نتايج حاصل نشان داد كه فقط 28درصد پرستاران هيپوتانسيون را يك علت شايع تهوع بعد از عمل مي دانستند، 24درصد آنها از اثر واقعي داروهاي مخدر بر روي مجاري گوارشي آگاه بودند و 46درصد اثرات داروي متوكلوپراميد را روي لوله گوارشي نمي دانستند. در مجموع ميزان آگاهي پرستاران از تهوع و استفراغ بعد از عمل در حد متوسط (44%) بود و بين متغيرهاي آگاهي با جنس، سابقه كار و محل تحصيل ارتباط آماري معني دار وجود داشت(P<0.05).
نتيجه گيري: لازم است سطح آگاهي پرستاران از علت ايجاد تهوع و استفراغ بعد از عمل، داروهاي مورد استفاده و اقدامات پرستاري جهت رفع آن ارتقا يابد.