بررسي ريزنشت سه نوع باندينگ سلف اچ نسل 6 و 7 در حفرات كامپوزيتي كلاس

مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران

دوره 29 - شماره 1

نوع مقاله: Original Article
چكيده:

زمينه و هدف: يكي از متداول‌ترين مشكلات در سيستم‌هاي باندينگ ريزنشت مي‌باشد. ريزنشت مشكلات كلينيكي مختلفي مانند حساسيت پس از ترميم، رنگ گرفتگي حاشيه‌اي و نكروز پالپ را شامل مي‌شود كه مي‌توان اين مشكلات را با سيستم‌هاي مختلف باندينگ به حداقل رساند. لذا در اين تحقيق ميزان ريزنشت سه نوع باندينگ سلف اچ نسل 6 و 7 مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت.
روش بررسي: تحقيق به صورت تجربي (Experimental Study) و بر روي 30 دندان پره‌مولر انسان كه در طي مراحل ارتودنسي خارج شده بودند انجام شد. حفرات CI V با ابعاد 2×3×2 ميلي‌متر تهيه شدند، مارژين اكلوزالي در مينا و مارژين سرويكالي در سمان قرار داده شد. نمونه‌ها به 3 گروه 10 تايي تقسيم شدند و از باندينگ‌هاي Clearfil SE bond (سلف اچ نسل 6)، G bond ( سلف اچ نسل 7) و Opti bond solo plus (سلف اچ نسل 6) استفاده گرديد و نمونه‌ها با كامپوزيت Z100 (3M ESPE, USA) ترميم گرديدند. نمونه‌ها براي 24 ساعت در نيترات نقره قرار گرفتند. پس از اين مرحله، نمونه‌ها به صورت باكولينگوالي برش داده شد و ميزان ريزنشت توسط استريوميكروسكوپ با بزرگ‌نمايي 20 برابر مورد بررسي و امتيازدهي قرار گرفت و با تست Kruskal-walis ارزيابي شد.
يافته‌ها: اين مطالعه نشان داد كه در ناحيه اكلوزال با استفاده از Opti bond solo plus در 80% موارد درجه ريزنشت 1 (نفوذ رنگ تا 3/1 ديواره حفره)، در 10% موارد درجه ريزنشت 4) نفوذ ماده رنگي در طول ديواره آگزيال) وجود دارد. درمورد Clearfil SE bond در 50% موارد درجه ريزنشت صفر (بدون ريزنشت)، در 40% موارد درجه ريزنشت 1 و در 10% موارد درجه ريزنشت 2 ( نفوذ تا 3/2 ديواره حفره) مي‌باشد. درمورد G bond در 80% موارد ريزنشت صفر و 20% ريزنشت 2 مشاهده شد ولي در ناحيه ژنژيوال بين سه گروه اختلاف معني‌داري وجود ندارد P>0.05)).
نتيجه‌گيري: ميزان ريزنشت در ناحيه ژنژيوال حفره در هيچ كدام از سه گروه تفاوت معني‌داري نداشت. ولي بين Opti bond solo plus و دو گروه G bond و Clearfil SE bond در ناحيه اكلوزال تفاوت معني‌دار بود به صورتي كه برتري با دو گروه اخير بود

كلمات كليدي: نشت ، باندينگ ، سلف اچ
Microleakageofthreeself-etchbondingagentsinclass5compositecavities
Article Type: Original Article
Abstract:

Background and Aims: Microleakage is one of the most common problems in bonding systems, which cause different clinical shortcomings such as post operative sensitivity, marginal discoloration and pulp necrosis that can decrease those using bonding systems. The aim of this study was to compare the microleakage of three self etch bonding agents (generation 6 and 7) in class 5 composite cavities.
Materials and Methods: In  this  experimental  study,  30  facial  class  5  cavities  were  prepared  in  30  human premolar teeth which were freshly extracted for orthodontic purposes. Cl V cavities were prepared in 2*3*2 mm dimensions. Occlusal margins were in enamel and gingival ones in cementum and randomly divided into 3 groups of 10 each. Then the cavities were treated by clearhil SE Bond (Kuraray, Japan), G Bond (GC, Japan), and Opti Bond  Solo  Plus  (Kerr,  USA),  according  to  the  manufacturers’  insductions.  Then  the cavities were filled using Z100 resin composite. The specimens were then immersed in a 50% AgNo solution for 24 hrs. Then, the teeth were cut buccolingually to be evaluated for dye penetration with stereomicroscope. Data were analyzed using Kruskal-Wallis test.
Results:This study revealed that Opti bond solo plus had type1 microleakage (dye penetration up to 1/3 of cavity) in 80% of specimen, and type 4 microleakage (along axial wall) in 10%. Clearfil SE bond had no leakage in 50%, type1 in 40% and type 2 (up to 2/3 of cavity) in 10%. But there was no significant difference in the microleakage at the gingival margins between 3 groups (P>0.05).
Conclusion:Clearfil SE Bond and G bond could prevent microleakage more effectively than that of Opti Bond Solo Plus on the occlusal margins. However, no difference in  the  microleakage on the gingival surfaces  was found.

قیمت : 20,000 ريال