مقايسه تعادل پويا و عملكردي در بيماران مبتلا به نوروپاتي ديابتي

ديابت و متابوليسم ايران

دوره 15 - شماره 2

نوع مقاله: Original Article
چكيده:

مقدمه: يكي از شايع‌ترين تظاهرات نوروپاتي محيطي ديابتي (DPN)، كاهش تعادل و اختلال كنترل وضعيت است. از آن‌جايي كه تعادل جزء نيازهاي اساسي جهت انجام فعاليت‌هاي روزمره بوده و در فعاليت ايستا و پويا نقش مهمي را ايفا مي‌كند، لذا هدف پژوهش حاضر، ارزيابي و مقايسه تعادل پويا و عملكردي (به‌صورت باليني و آزمايشگاهي) در بيماران مبتلا به نوروپاتي محيطي ديابتي با افراد سالم است.
روش‌ها: در اين مطالعه تعادل پويا و عملكردي 11بيمار مبتلا به DPN (كه نوروپاتي آن‌ها به‌وسيله پرسشنامه ميشيگان تشخيص داده شده بود) و ۱1 فرد سالم كه از نظر جنس، سن و نمايه توده بدني با افراد گروه سالم جور شده بودند، به‌وسيله دستگاهBiodex و تست‌هاي تعادلي تاندم ارزيابي شدند. از آزمون t مستقل به‌منظور مقايسه شاخص‌هاي تعادلي بين دو گروه بيمار و سالم استفاده شد. علاوه بر اين، همبستگي ميان شاخص‌هاي تعادل پويا و تست‌هاي تعادل عملكردي تاندم، توسط ضريب همبستگي پيرسون نيز مورد بررسي قرار گرفت.
يافته‌ها: شاخص‌هاي ثبات تعادل پويا در بيماران مبتلا به نوروپاتي محيطي نسبت به افراد سالم (شامل ثبات كلي (003/0=P)، ثبات داخلي-خارجي (002/0=P) و ثبات قدامي-خلفي (047/0=P)) به‌طور معني‌داري بالاتر بود. ميانگين مدت زمان ايستادن در تست‌هاي عملكردي تاندم در گروه ديابتي در مقايسه با افراد سالم در دو حالت چشم باز (031/0=P) و چشم بسته (016/0=P)، به‌طور معني‌داري كمتر بود. همچنين در گروه بيماران ديابتي، همبستگي منفي بسيار بالايي (794/0- r=) بين شاخص ثبات داخلي- خارجي با ايستادن تاندم در وضعيت چشم بسته وجود داشت (004/0=P).
نتيجه‌گيري: افراد مسن مبتلا به نوروپاتي محيطي ديابتي دچار اختلال تعادل عملكرد شديدي نسبت به افراد سالم جورشده هستند كه ممكن است آن‌ها را در معرض خطر افتادن هنگام انجام فعاليت‌هاي روزانه زندگي قرار دهد.

COMPARISON OF DYNAMIC AND FUNCTIONAL BALANCE TESTS IN DIABETIC NEUROPATHY.
Article Type: Original Article
Abstract:
Keyword: