بررسي تعداد و ميل تركيبي گيرنده هاي انسوليني در گلبول هاي قرمز افراد مبتلا به ديابت نوع دو

ديابت و متابوليسم ايران

دوره 5 - شماره 1

نوع مقاله: ---- Unspecified ----
چكيده:

مقدمه: شناسايي گيرنده انسولين برسطح گلبول هاي قرمز مي تواند روش مناسبي براي مطالعه تغييرات اين گيرنده در بيماري ديابت و عوارض حاصل از آن باشد. روش هاي معمول جهت اين شناسايي، بيوپسي بافت چربي يا عضلات و كشت سلول و يا تهيه تعداد مناسبي از مونوسيت ها مي باشد كه انجام آن با اشكالاتي همراه است. در مطالعه حاضر از گلبول هاي قرمز استفاده شد.
روش ها: تعداد ثابتي گلبول قرمز در معرض مقادير ثابت انسولين نشانه دار و مقادير متفاوتي انسولين غيرنشانه دار قرار گرفت و اثر رقابتي در مقابل گيرنده انسولين با سنجش راديواكتيويته باقيمانده بر روي گيرنده مورد ارزيابي قرار گرفت. اين مطالعه در سه گروه سالم، ديابتي كنترل نشده (poor control) و ديابتي كنترل شده (good control) مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: نتايج نشان داد كه تفاوت معني داري در ميزان ميل تركيبي پذيرنده انسولين با انسولين بين افراد سالم و ديابتي كنترل نشده وجود دارد (008/0>P) هم چنين تفاوتي بين ميزان ميل تركيبي افراد سالم و ديابتي كنترل شده وجود داشت كه از نظر آماري نيز معني دار بود (017/0>P). به علاوه بين ميزان اتصال انسولين به گيرنده اش در افراد ديابتي كنترل شده و كنترل نشده وجود داشت. (009/0>P). اين تغييرات با مقدار هموگلوبين گليكوزيله رابطه معكوس داشت. با استفاده از منحني اسكاچارد تعداد گيرنده هاي انسولين نيز بر سطح هر گلبول قرمز در سه گروه مقايسه گرديد. در اين ارزيابي تعداد پذيرنده هاي گلبولي در افراد سالم، ديابتي و ديابتي كنترل شده به ترتيب 8/72±1820 و 4/40±1026 و 2/49±1230 محاسبه گرديد كه تفاوت معني داري را نشان داد.
نتيجه گيري: با توجه به نتايج بدست آمده، به نظر مي رسد كه بكارگيري گلبول هاي قرمز براي شناسايي تغييرات در گيرنده انسولين مي تواند براي مطالعه گيرنده انسولين، در شرايط فيزيولوژيك و پاتولوژيك به كار رود.

Investigation of the number and affinity of Insulin receptors in red blood cells of type 2 diabetics
Article Type: ---- Unspecified ----
Abstract:

Background: The determination of insulin receptors on RBC membrane is a suitable tool for the study of these receptors in diabetes and its related complications. The common methods for the study is the biopsy of fat or muscular tissues, cell culture or a preparation of certain amount of monocytes which is associated with some difficulties. Present study utilizes RBC's for this purpose.
Methods: Certain amount of RBCs were exposed to a known amount of labeled Insulin and varying concentration of unlabelled Insulin. The competitive effect of Insulin replacement was determined by the measurement of residual receptor radioactivity. This study was carried out in three groups of healthy, poor controlled and good controlled diabetics.
Results: There were significant differences between the normal and poor controlled diabetics (P=0.017). In addition differences in receptor binding was obtained between good controlled diabetics and normal which were not significant (P=0.09). All changes were inversely proportional to the HbA1C of specimen. Using Scat chard plots the number of receptors in each group, normal, poor controlled and good controlled were determined to be 1820 (± 72.8), 1026 (±40.4) and 1230 (± 49.2) respectively.
Conclusion: Considering the above results, it could be seen that the evaluation of the number of receptors in RBC could be a suitable tool for studying the state of insulin receptor in both physiological and pathological conditions.

قیمت : 20,000 ريال